— 141 — 



i 



Na tym żółtym wapieniu marglowym leży bezpośrednio popie] ato-szary wa- 

 pień muszlowy (skala podkładowa), który z drugiej strony Nowej -Góry, gdzie 

 się schodzi do szybu Miękinia, jest wyraźnie obnażony w małych łomach kamienia 

 i zawiera wiele charakterystycznych skamieniałości, a głównie Plagiostoma 

 striatum, Avicula socialis i Buccinum turbilinum Goldf. Miąższość tej wierz- 

 chniej grupy wapienia muszlowego nie jest w tern miejscu znaczna, albowiem 

 w parowie, mniój więcej o 100 kroków dalój ku dołowi, giną twarde ławice sza- 

 rego wapienia i występują znowu żółte margle, tak jak z tamtój strony Nowej - 

 Góry. Spostrzeżenie to. datujące od i\ 1823, w ostatnich czasach potwierdził ró- 

 wnież i uczony Rost, który te warstwy uznał za swoje białe margle. Pod niemi 

 następuje zaraz biały krzeszowicki wapień dolomitowy. Co do niego, odsyłam 

 do mojego dzieła tom Istr. 213 i do specyjalnej karty okolic Krzeszowic (tabl. IV) 

 Nowej-Góry i Szklar. Słusznie uznałem tę skałę za ogniwo formacyi wapienia 

 muszlowego, leżące głębiej od skały podkładowej (wapienia frydrychshalskiego). 

 Uważałem je wtedy za równoważnik dolomitów dolnej grupy wapienia muszlo- 

 wego i teraz zdaje mi się, że ten pogląd więcej ma za sobą prawdopodobień- 

 stwa ') niż inny, według którego należałoby je zaliczyć, na zasadzie jej bezpo- 

 średniego położenia pod owemi żółtemi marglami, do średniej grupy formacyi. 

 Uważam nawet teraz za prawdopodobne, że gips łupkowy i ziarnisty, który wy- 

 stępu e oddzielnie na wschód od Krzeszowic, pomiędzy wsiami Sielec i Pisary na 

 naszym ile (Letten) należy do grupy wapienia falistego, tak samo jak szara 

 glina z gipsem pod Sulz i Rothenmimster, jakkolwiek w sąsiedztwie jego ani ów 

 biały wapień, ani właściwy popielato-szary wapień muszlowy nie występuje, 

 wskutek czego mała ta partyja gipsu zdaje się że leży w zupełnem odosobnieniu 

 na formacyi węglowej. Ta zaś jest tutaj pokryta warstwami napływów i tu- 

 fem wapiennym i możliwą jest rzeczą, że niżój, ukryty pomiędzy formacyją 

 węglową, leży wapień muszlowy. Muszę jeszcze zauważyć, że w punkcie gdzie 

 się zlewa dolina Gorenicy z doliną Gzerny, w kierunku ku klasztorowi Czerny, 

 wapień brudny krzeszowicki tworzy w dolinie strome ściany skaliste, bliżej zaś 

 klasztoru skały te stają się bardzej zbitemi i szaremi i w ten sposób stanowią 

 przejście do górnego wapienia muszlowego, leżącego na nim w blizkości klaszto- 



') Przemawia zatem spostrzeżenie w dolinie Czerny. W punkcie połączenia się strumyków wsi 

 Czerna i Gorenice, blizko krańcowych murów klasztornych Czerny, na wschodniem zboczu na dnie do- 

 iny (Thalsohle), znajdują się małe łomy marmuru czarnego i pstrego, który należy do wapienia gór- 

 skiego (węglowego). Bezpośrednio obok niego znajduje się jasno -czerwonawy, drobno-ziarnisty pia- 

 skowiec z mało zwęglonemi resztkami roślin, a czerwona glina pokrywa zarówno marmur jak i piasko- 

 wiec. Wyższa część zbocza nad gliną czerwoną, piaskowcem i marmurem, składa się z białego wapie- 

 nia dolomitowego, który się także ku północy spuszcza w dolinę. Z tego powodu piaskowiec ten razem 

 z czerwoną gliną, występujące prawdopodobnie tylko jako masa sporadyczna, wyniesiona przez mar- 

 mur, muszą być uważane za bezpośrednie podścielisko wapienia dolomitowego; zdaje mi się, że są 

 wskazówką utworu pstrego piaskowca, podobnie jak czerwone muły marglowe i piaskowe pod wapie- 

 niem muszlowym pod Gołonogiem, Rogoźnikiem i w wielu innych punktach. Tern piaskowiec jest tyl- 

 ko częścią owego grubo-ziarnistego, brudnego, czerwono zabarwionego piaskowca, który na drodze od 

 łomów marmurowych Dębnickich do Sielca, w lesie i ku dołowi w kierunku ku Czarkowicom pokrywa 

 czarny wapień górski i jak już poprzednio przyjąłem nie powinien być uważany za należący do forma- 

 cyi węglowej. 



