— 145 — 



z przeniesienia 630 stóp 



7. Niżej 630 stóp głębokości, białe, w odłamie zupełnie ziarniste 



margle wapienne, bardzo mało spójne, a więc obsuwające się 3 stóp 



8. Od 633 do 757 stopy głębokości (dosięgniętej 6 Kwietnia 

 1838 taż sama skała co pod 5 i 6. W wywiertkack (Bohr- 

 mebl) okazywała się, do 727 st. mała tylko ilość ziarn kwar- 

 cu, w głębokości 748 st. stały się one bardzo licznemi, żółta- 

 wo i szarawo-białemi, wielkości grochu, a potem znowu się 

 zmniejszały. Od głębokości 655 stóp, przewiercone pokłady wa- 

 pienia stały się daleko ciemniej szemi niż dotąd, prawie czarne- 

 mi, w odłamie grubo-zadziorzystemi, a gips zbity wraz z niemi 

 występujący, również był bardzo ciemny, a zatem procent bi- 

 tumów przybywał; natomiast ilość minerałów krzemionkowych 

 (rogowca, kwarcu) zmniejsza się, W głębokości 740 — 750 st. 

 pompowano wielokrotnie próby wody z dna otworu, które 

 z azotanem srebra dały daleko obfitszy osad chlorku srebra niż 



w wyższych pokładach 124 stóp 



9. Od 757 — 888 st. głębokości, jeszcze ta sama masa skałcopod 8 131 stóp 

 10. Od 888 — 889 st. głębokości również ta sama przeważna masa 



skał, ale w niej znajdowały się jednocześnie odłamy i ziarna 

 czerwonego porfiru, migdałowca i feldspatu. Wybrałem z wy- 

 wiertków kilka kawałków, z których jeden był niewątpliwie 

 podobny do brekcyi migdałowcowej z masą zasadniczą żelazisto- 

 gliniastą, z pod klasztoru w Alwernii, drugi zaś do czerwone- 

 go porfiru z Miękini. Ta brekcyj a porfirowa czyli konglomerat, 

 która zdaje się być powleczona masą wapienną (albowiem małe 

 jej okruchy polane kwasem, burzą się dopóty, dopóki ta po- 

 włoczka wapienna nie rozpuści się) — i która tu prawdziwie 

 niespodzianie napotkaną została — wpłynęła na powstrzymanie 

 robót w otworze świdrowym, od którego nie można się już by- 

 ło spodziewać pomyślnego rezultatu. 



Całkowita głębokość 898 st. n. pol. 



Tak więc ten otwór świdrowy wykazał przynajmniej, że średnia gipso i anlddry- 

 łonośna grupa formacyi wapienia muszloioego istnieje w Polsce tak samo jak i w Niem- 

 czech i zaczynacie pod Tuczną Babą na głębokości 460 stóp pod powierzchnią 

 ziemi. Podczas wiercenia warstw gipsonośnych, można było wprawdzie mieć 

 nadziej ^znalezienia cokolwiek głębiej soli kamiennej, ona rzeczywiście znaj- 

 dowała się na tej pochyłości, o czem zawsze wątpiłem. Czy zaś znajdzie się właśnie 

 i pod Tuczną Babą, tego™ przy znanem występowaniu soli w postaci wielkich 

 gniazd (Stokfórmige Lagerung), nikt nie śmiał utrzymywać, nawet uczony Rost 

 przyznał to i od początku uważał za główny cel wiercenia bliższe poznanie na- 

 ńastępstwap grubości pokładów. Miał on większą nadzieję w otworze świdro- 

 wym^ jeszcze dalej w strop zapuszczonym pod Siewierzem, doprowadzonym 



