— 146 — 



w r. 1837 do głębokości 400 stóp, a potem wstrzymanym w pogłębianiu, aż dopóki 

 próba pod Tuczną Babą nie da bliższych wskazówek. Co się zaś tego tyczy, że 

 w r. 1836 ucz. Rost z apodyktyczną pewnością utrzymywał, iż pod Siewierzem. 

 musi się sól kamienna znaleźć, to było zbyt śmiałe twierdzenie, pod któremby.się 

 zapewne żaden z geologów nie chciał podpisać obok niego. Uważałem je zawsze 

 za sangwiniczną hiperbolę i nastąpiła chwila, że się okazało bezzasadnem. 



Gdybyśmy sądząc z innych uzasadnionych wskazówek, których tu nawet nie 

 było, wiedzieli, że sól jest osadzona w wapieniu muszlowym, na północnej pochy- 

 łości płaskowzgórza polskiego, to nikt nie może utrzymywać, że właśnie na nią 

 otworem świdrowym natrafić musi, jak to już nauczyły podobne usiłowania 

 w Szwabii. 



Otwór świdrowy pod Siewierzem, który 14 Września 1837 roku doprowa- 

 dzony został do 400 stóp głębokości, zaczęto po nieudaniu się próby pod Tucz- 

 ną Babą, dalej pogłębiać 16 Września 1839 r. i przecięto następujące warstwy: 



1. Do głębokości 153 stóp 6 cali rozmaite warstwy mar- Miąższość 

 glowe i gliniaste formacyi oznaczonej przezemnie po- 

 przednio jako for. węgla bagnowego (Moorkohlenge- 



bierge) 153 st. 6 c. 



, 2. Stąd, do głębokości 366 stóp dolomit żółty, biały i sza- 

 bj ry z przemiennemi warstwami (zwischenschiebten) czer- 

 0 l wonej gliny marglowej i czarnej gliny węglowej ') (Koh- 



\ ligen Thon) , 212 st. 5 c. 



J 3. Wapień szary zbity, z wierzchu dolomitowy, głębiej zaś 

 ° \ więcej gliniasty i bitumiczny, który z początku uważano 

 B i już za wapień frydrychshalski, ale zdaje się że jest tylko 



^.1 podrzędną warstwą w dolomicie 34 st. 1 c. 



J 4. Od 400 — 460 stóp głębokości dolomit biały nadzwyczaj 

 drobnoziarnisty, prawie zbity z wielką ilością zbitego piry- 



tu białego, wrośniętego w postaci bulw i żyłek, także z po- 

 jedyńczo wrośniętemi ziarnami błyszczu ołowianego, przez 

 Rosta mylnie uważany za właściwy pokład kruszcowiny 60 st. 

 5. Od 460 do 484 stóp 10 cali głębokości normalny wapień 

 / muszlowy, jasno-szary, którego granicy z dolomitem re- 



telj jestr nie oznaczył dokładnie 24 st. 10 c. 



agi Od 484 st. 10 cali do 635 st. wapień muszlowy naprzemian 



| Ł j z pokładami gliny — razem 1 50 st. 2 c. 



\ do 553' — 1" głębokości niebieska glina (?) 



^ j| 1 do 512 — 4 ,, mocny niebieski wapień 



K-f do 520 — ,. szara glina cucbnaca 



CD I ?. o c 



523 — 3 „ bardzo mocno biały, błyszczący 

 wapień (zapewne dolomit). 



do przeniesienia 635 st. 



i) O szczególowern następstwie Warstw w tych dwu oddziałach, patrz niżej pod § 13. 



