— 154 — 



pstre piaskowce, dość dużo miki i jest przekładany niewielu warstwami szarawo- 

 niebieskiego iłu łupkowego. Pomimo więc małej miąższości tej formacyi w tern 

 miejscu na powierzchni, można jednak rozpoznać jej części składowe a mianowi- 

 cie piaskowiec gliniasto-mikowy i spoczywający na nim czerwony ił łupkowy. 

 Najbliższym stąd punktem, w którym tenże utwór się ukazuje, są wzgórza wapie- 

 nio-muszlowe pomiędzy Zagórzem a Będzinem, szczególniej w płaskim parowie 

 na zachód od Zagórza, gdzie dokonywają się poszukiwania galmanu. Znalezio- 

 no obnażone znowu pod cienką ławicą dolomitu, warstwy marglistego wapienia 

 muszlowego, a pod niemi bezpośrednio na formacyi węglowej piaskowiec czerwo- 

 ny gliniasto-mikowy. Około młyna w Milowicach nad Krynicą, leży na miękkim 

 obnażonym górnym piaskowcu węglowym czerwony ił łupkowy, a niedaleko stąd 

 pstry żółtawy i czerwonawy piaskowiec, a nad nim. w kierunku ku Czeladzi ja- 

 sno-szary, zadziorzysty Avapień muszlowy z łicznemi muszlami. W płaskiej ko- 

 tlinie, w której leży wieś Rogoźnik pokazuje się na wszystkich stokach nad for- 

 macyją węglową, czerwony ił łupkowy, dosyć gruby i wznosi się na owej drodze 

 ku Strzyżowicom dosyć wysoko, aż wreszcie zostaje znowu pokryty przez nor- 

 malny wierzchni wapień muszlowy. U stóp ważkiego pasma wapienia muszlo- 

 wego ciągnącego się od Długoszyim przez Szczakowę do Ciężkowic, wyżej wspo- 

 mniany pas czerwonej skały wskazuje obecność tejże samej formacyi piaskowca; 

 pokłady tejże daleko grubsze i wyraźniejsze obnażone zostały przed kilku laty, 

 powyżej kopalni węgla w Jaworznie u stóp tamtejszych gór wapienio-muszlo- 

 wych. Według listownej komunikacyi prof. Zejsznera, tamtejszy piaskowiec, 

 jak również zmieszany z nim ił łupkowy, odznaczają się daleko więcej pstrem 

 zabarwieniem niż gdzieindziej. Wreszcie, starałem się powyżej w § 4, w uwadze, 

 wykazać obecność pstrego piaskowca w dolinie Czerny, pomiędzy dolną grupą 

 wapienia muszlowego (biały wapień dolomitowy krzeszowicki) i marmurem dę- 

 bnickim (wapień górski, Bergkalk). 



Daleko trudniej jest rozstrzygnąć czy te małe masy czerwonego piaskowca 

 i naprzemianległego z nim czerwonego iłu, które występują w bezpośredniem ze- 

 tknięciu z czerwonym porfirem w dolinach Miękini i Filipowie, pod Krzeszowica- 

 mi i pod Mysłochowicami i które poprzednio opisałem w miejscu cytowanem 

 I, § 61 — wypada poniekąd zaliczyć do formacyi pstrego czy też starszego czer- 

 wonego piaskowca. Jakkolwiek bezpośrednio na nich leży również wapień mu- 

 szlowy, to jednak zdaje mi się, z powodu, iż są one częściowo przekładane war- 

 stwami gliny łupkowej, formacyi węglowej, jak również z powodu, że będące 

 z niemi w ścisłym związku grube konglomeraty Avapienia górskiego, zdają się 

 być tylko produktami tarcia mas porfiru i migdałowca wyrzuconych plutoniczną 

 siłą dopiero po utworzeniu się wapienia frydrychshalskiego, powinny więc ono 

 być jeszcze nawet młodszego utworu, aniżeli wyżej przedstawione pstre piasko- 

 wce i czerwone iły łupkowe pod wapieniem muszlowym. Przypuściwszy zaś, że 

 nie są one produktami tarcia, to w takim razie możnaby je było uważać tylko za 

 wskazówkę, starszego utworu czerwonego piaskowca, bezpośrednio na formacyi 

 węglowej leżącego, tak jak czerwony piaskowiec w Dolnym Szlązku. Do nich 

 należy prawdopodobnie także i odosobniony konglomerat czerwony, leżący pod 

 żółtemi marglami wapienia muszlowego. pomiędzy Nową Górą a Czerną, a sta- 



