odłożyła się tam partyja żółtego, drobnoporowatego, przerosłego rogowcem do- 

 lomitu. Rozbijając pozornie czyste nerki galmanu, znajdowano w ich wnętrzu 

 liczne małe kanciaste odłamki wapienia muszlowego, którego powierzchnia prze- 

 mieniła się w taką samą kredowatą skorupę, jak każdy odłam wapienia muszlo- 

 wego, obnażony na brzegach skał, lub jak okruchy długo na powietrze wystawio- 

 ne i dla tego zbielałe. Na dnie wspomnianego jaru, prowadziły niżej w wapień 

 muszlo wy jeszcze węższe rozpadliny, które były napełnione w części czer- 

 wonym piaszczystym iłem, zmieszanym z drobnemi odłamkami błyszczu ołowianego 

 w części zaś galmanem, eksploatowanemi nawet przez dawniejszych górników. Spo- 

 strzeżenia te rzeczywiście dowodzą, że tu dawniejsza powierzchnia wapienia mu- 

 szlowego popękała, że wody bieżące rozszerzyły rozpadlinę, wskutek czego zni- 

 szczone zostały strome jej ściany, które pozapadały się w rozpadlinę i wypełniły 

 ją po większój części i dopiero wtedy, gdy atmosfera wybieliła (odwęgliła) już te 

 okruchy, rozpadlinę wypełniła ciecz dająca początek galmanowi, błyszczowi oło- 

 wianemi i dolomitowi i swemi utworami powlekła okruchy, przyczem powleczo- 

 ne odłamki wapienne bynajmniej nie są przeobrażone w dolomit. 



2. Taki sam stosunek, tylko w mniejszych rozmiarach przedstawia nam od- 

 budowa galmanu w kopalni Józef, przy Starym Olkuszu. I tu pokład rud razem 

 z dolomitem, zapada się nagle w niektórych miejscach w strome zagłębienia skały 

 podkładowej, które należy uważać tylko za następne pęknięcia i wymulenia, 

 powstałe w czasie pomiędzy utworzeniem się wapienia muszlowego a dolomitu. 



3. Bardzo często występują podobne stosunki w wielkiem, często przery- 

 wanem polu rudowem, które się rozciąga od AYojkowic Komornych na północo- 

 zachód ku Puczynie i aż do Szarleju w Szląsku głównie pomiędzy obu grzbietami 



wapienio - muszlowe- 

 mi, z których więcej 

 na zachód położony 

 ciągnie się od Woj- 

 kowic do kopalni Bar- 

 bary pod Żychcicami, 

 a równoległy od nie- 

 go, więcej na wschód 

 położony, ciągnie się 

 także od Wojkowic 

 przez lasek Rogoźni- 

 cki ku środkowi doli- 

 ny żych cieki ej. W r. 

 1823 w kopalni wów- 

 czas Dittmanna, na 

 terytoryjum wsi Ro- 

 goźnika zauważyłem 

 szczególniej następu- 

 jący fakt bardzo wy- 

 raźny. Wśród wiel- 

 11* 



