— 166 — 



fc) 



o 

 o 



B 



o 



B j S 

 § ^ P 



ai P 3 

 i— 1 i-i. CD 



Vj 



stóp 



11 



cali 



miąższość 

 z przeniesienia 153 st. 6 c. 

 Ciemno-niebieski bardzo mocny wapień marglo- 

 wy z pirytem i małą ilością węgla. 

 Szare margle, u dołu także czerwono zabarwio- 

 ne, a w nieb głębokości 141 stóp 2,cali pokład sza- 

 rego wapienia. 

 Szary wapień. 

 Żółtawy wapień. 



Żółty dolomit (w rejestrze świdrowym fałszywie 

 wapieniem nazwany). 

 Toż samo — bardzo mocny. 



,, „ bardzo bogaty w glinę. 

 Czerwona glina marglowa, jak wyżej, w forma- 

 cyi iłów, pomiędzy ławicami dolomitu. 

 Bardzo mocny, szarawo-biało dolomit, drobno- 

 ziarnisty, który ku dołowi staje się ciemniejszym 

 (moja biała piaszczysta skała nadkładowa pod 

 Siewierzem). 



Bardzo miękki, biały dolomit gliniasty, jak nad 

 galmanem pod Strzemieszycami- 

 Dolomit szary, zawsze jeszcze w towarzystwie 

 z czerwoną gliną — a stąd zapadanie się w otworze. 

 Dolomit biały. 

 Dolomit szary. 

 Z „ z obfitością pirytu. 

 Czarna glina bitumiczna z obfitością bulw pirytu 

 i odłamkami węgla kamiennego, lepszemi niż wę- 

 giel ilasty i bagnisty z Poremby. 

 Białawo szary dolomit zadziorzysty. 

 Szary zbity wapień dolomitowy. 

 Wapień już więcej wyraźny, uważany za wapień 

 frydrychsbalski, bardzo ciemny, niebieskawo- 

 szary, bitumiczny. 



Cała głębokość otworu świdrowego, wierconego od- 

 d. 15 Listop. 1836 r., do 14 Września 1837 r.— i na tej głę-" 

 bokości zatrzymano się 



15- 4. 



7— 7. 

 1—10. 

 26—11. 



10— 3. 



—10 

 7— 4. 



9,9— 2 



6- 6. 



42— 6. 



7 



3 



9 



22—6. 



54— 4. 

 9— 7. 

 24- 6. 



ol2s.5c. 



LI 



34s.l5c. 



400 stóp. 



Więc tutaj, w dolomicie rudonośnym, znajduje się 7 stóp grubości mający po- 

 kład czerwonej gliny, który odpowiada czerwonym glinom marglowym, leżącym na 

 dolomicie w dolnej grupie mojej tak zwanej formacyi węgla bagnistego, a głębiej; 

 w dolnym pokładzie dolomitu, pokład czarnej gliny obfitującej w piryt z podobnym 

 węglem jak węgiel ilasty i bagnisty. Oba gatunki skał nie były dotychczas znane 

 jako składniki utworu dolomitowego, ale wszystko przemawia za tern, że^dolomit 

 z formacyją bezpośrednio nad nim leżącą, jest daleko ściślej związany aniżeli do- 



