— 178 — 



rasola mętnieje; przez zagotowanie wody wszystkich trzech źródeł dają albo męt 

 biały, albo nawet osad, składający się z CaC0 3 i C0 3 Mg,— przez dłuższe gotowa- 

 nie do osadu tego dołącza się jeszcze osad biały, trudno rozpuszczalny w C1H, 

 osad S0 4 Ca. Woda wszystkich trzech źródeł, parowana powolnie w powietrzu, 

 pozostawia na szkiełku osad, który - ; przy badaniu pod mikroskopem, okazuje 

 głównie kryształki NaCl i S0 4 Ca. Za dodaniem do tego osadu kropli wody dy- 

 stylowanej. pozostają tylko kryształki gipsu. Woda Busku, przechowywana 

 w naczyniach szczelnie zamkniętych, nie traci przez długi czas swych własno- 

 ści, wytwarzając tylko bardzo nieznaczny. Smak wody pochodzącej ze wszyst- 

 kich trzech źródeł jest jednakowy, z małą tylko co do siły różnicą. Wszystkie 

 wody posiadają smak słono-alkaliczny, ściągający, naj wyraźniejszy w wodzie 

 z „Rotundy", najsłabszy w wodzie z „Solanki", Badane za pomocą papierków 

 lakmusowych i kurkumo wy ch— wszystkie trzy źródła wykazują reakcyją wyra- 

 źną, alkaliczną. Zapach wody pochodzącej z „Rotundy 1- i „Parasola", wskazu- 

 je na obecność znacznych ilości siarkowodoru. Zanurzony w wodzie papierek, 

 napojony solą ołowianą, brunatnieje, czernieje; azotan srebra z początku daje 

 osad biały, który w miarę osiadania brunatnieje wskutek wydzielenia Ag 2 S. 

 Octan ołowiu daje także osad brunatny— niebiały. Ilość siarkowodoru oznaczano 

 na miejscu u źródeł. Źródło trzecie „Solanka" nie zawiera wcale siarkowodoru. 

 Względem innych odczynników — woda wszystkich trzech źródeł zachowuje się 

 zupełnie jednakowo. I tak: 1) Amonijak sprawia w niej męt biały, opalizujący, 

 po skłóceniu osad kłaczkowaty, rozpuszczalny w kwasie octowym. 2) Woda wa- 

 pienna—biały męt, po upływie pewnego czasu biały osad kłaczkoAvaty, dość ob- 

 fity. 3) Szczawian anionu, dość znaczny biały osad, rozpuszczalny w kwasie 

 octowym. 4) Chlorek barytu w wodzie zakwaszonej C1H, daje natychmiast bia- 

 ły wyraźny męt i osad. 5) Kwas solny albo wydziela zaledwie dostrzegalne pę- 

 cherzyki gazu (Rotunda, Parasol), albo pozostaje bez widocznego działania (So- 

 lanka). 6) Roztwór nadmanganianu potasu wobec kwasu siarczanego odbarwia 

 się— lecz bardzo nieznacznie. 



Te wstępne próby, razem z wypadkami szczegółowego badania, okazują, 

 że wody źródeł buskich zawierają: 1) Metale Al, Fe (ślady), Ca, Mg, K, Na, Li 

 (Solanki na zawartość Li nie badano); 2) kAvasy: C1H, SOJŁ, C0 3 , BrH. IH 

 (dla Solanki nie oznaczano obecności BrH i IH), SH 2 , Si0 2 , P 2 0 3 (ślady). 



