— 192 — 



i pehnk zwyczajny (T r o 1 i u s europaeus L.), rosnący obficie na brzegu la- 

 su przy łące; 



z balsaminowatych: niecierpek pospolity (I m p a t i e n s N o 1 i tang e r e L.); 

 z oslromleczowatyclt; wilczomlecz kątoicaly (Tithymalus a 11 g U 1 a t'U S 

 KI. et Gr). 



z baldaszków: żąnkiel zwyczajny (S a ll i c ll 1 a e ll r o p a e a L.); 

 z icesolkowatyclń czarlawa pospolita (C i r C a e a 1 11 1 e t i a 11 a L.) i drobna 

 (C. a 1 p i n a L.); 



z różowatych: tauiina drobnokwiatowa (S p i r a e a A r U 11 C 11 S L.) 



Chociaż tylko mniej pospolite rośliny wyliczyłem, widać już z tego, jak wie- 

 le rodzin ma w Trupie swoich leśnych przedstawicieli. 



Piękny ten las wsuwa się wązkim a długim klinem między pola i łąki Dąbia 

 i Tuchowicza, zarastając im dalej tern coraz mokrzejsze grunta. Osiczynę i in- 

 ne drzewa zastępuje w końcu sama olcha. Grunt pod drzewami coraz więcej 

 mięknąc, przemienia się w trzęsawiska, wodne rośliny np. czerwień błotny 

 (C a 1 1 a pallustris L.) i szalej jadowity (C i c u u t a v i r o s a L.) obejmują 

 po leśnych spuściznę i wreszcie Trup kończy się wśród otwartych, obszer- 

 nych błot. 



Część północna tych błot należy do donacyjnego majątku Dąbia, południo- 

 wa do Józefowa. 



Na błotach dąbskich w bliskości lasu sterczy wśród bagien wzgórek, kilka 

 metrów wysoki, do kurhanu podobny, Kobylą górą nazywany. Dużo tam jam 

 lisich i borsuczych. W zimie warto tam iść po lodach w celach myśliwskich, 

 w Lipcu zaś warto w długich butach brnąć przez błota pod Kobylą górę, żeby 

 zobaczyć kwitnącą całą osadę gnidossa wyniosłego (Pedicularis scep- 

 trum carolinum L.) Wspaniałe berło Karolowe, jak tę roślinę obrazo- 

 wo nazwał Lineusz, rośnie tam na błotach w sąsiedztwie żórawia (Oxycocus 

 palustris Pers.) i bagna zwyczajnego (Ledum palustre L). 



Między 11 stanowiskami gnidosza wyniosłego, wyliczonemi w Prodromusie 

 Rostafińskiego jest wymieniony Wawrzyszczew pod Warszawą. Nasze przysło- 

 wie „nie ma złego, coby na dobre nie wyszło 1 ', możnabytą razą odwrócić i powie- 

 dzieć „nie ma dobrego, coby na złe nie wyszło." Od niezbyt dawnego czasu, gdy 

 zaprowadzono w Wawrzyszczewie porządne rolne gospodarstwo, gdy osuszono 

 błota i ulepszono łąki, nietylko berło Karolowe, ale i kilka innych bardzo wa- 

 żnych roślin zaginęło w tej miejscowości. 



Na dąbskich błotach zapisuję jeszcze: wehiiankę jednokhsową (Erio- 

 phorum vaginatum L.) i modrzewnicę rozmarynowatą (Andromeda 

 p o 1 if o 1 i a L.) 



Od Kobylej góry rozchodzą się błota na trzy strony. Te co ciągną pod 

 Józefów i pod las Borkiem zwany, są dla ornitologów ciekawe, bo się na nich 

 żórawie lęgną. Na wiosnę po okolicznych polach i łąkach żerują parami jak bo- 

 ciany, tylko są nierównie ostrożniejsze. 



