— 196 — 



s c e p t r um c a r o 1 i n u m L.) Na łąkach suchych kwitnie goryczka takowa (G- e n t i a- 

 na a m a r e 1 1 a L.), biedrzysznik żyłkowany (C n i d u m v e n o s u m Ko c h), goździk 

 strzępiasty (Dianthus superbusL.) i najciekawsza ze wszystkich na Dęb- 

 niaku roślina; skalnica żółta (Saxifraga hirculusL.) Jest to wschodnio- 

 europejski, a przeważnie sybirski mieszkaniec, północny klimat lubiący, bo się- 

 ga aż po za koło biegunowe w Laponii i Syberyi. AV Kamczatce i północnej 

 Ameryce daleko ku północy się posuwa. Na południu do Kaukazu dochodzi (Le- 

 debour F. R.). Na zachód tylko do północnych Niemiec się rozszerza, a że góry 

 rozmaite klimaty przedstawiają, więcw Alpach jurajskich trafia się także. (Koch 

 umg. Hallier). Rostafiński w Prodromusie podaje liniją Konin — Łęczyca — Ra- 

 dom, jako granicę zachodnią dziś znaną rozmieszczenia tej rośliny w Królestwie. 

 Na wschód od tej linii znanych jest przeszło 10 stanowisk. Najbliższemi odDęb- 

 niaka są stanowiska Grochów pod Warszawą. Radom i Szczebrzeszyn. "W Gali- 

 cyi tylko wschodniej i to rzadko się trafia. 



Na łukowskiem płaskowzgórzu, prócz Dębniaka, rośnie ta' skalnica na łące 

 pod lasem Trupem, opisanym powyżej. Tyle o Dębniaku i Tamie. 



Między czterema wsiami okalającemi Borek, wyliczyłem Czerśl. Trakt że- 

 leckowsko-łukowski tę wieś przecina i idąc dalej ku Łukowowi, niedaleko za 

 Czerślą wchodzi do niewielkiego zwartego lasu, który do wsi Ryżek należy. Drzew 

 liściastych, a głównie grabów, daleko tam więcej niż sosen, słowików tyle co 

 w Puławach, a świętojańskich robaczków co w dolinie ojcowskiej. 



Pod względem roślinności jawnokwiatowej las ryżkowski należy do najcie- 

 kawszych miejsc łukowskiego płaskowzgórza. Wprawdzie tylko jedną bardzo 

 rzadką roślinę posiada, ale ogół roślin wyróżnia się od zbiorowej roślinności 

 płaskowzgórza, przechylając się ku florze południowej części Królestwa. Grunt 

 gliniasty może nieco wapienny i położenie miejsca spowodowały tę różnicę. Na 

 południe od lasu ryżkowskiego w jego sąsiedziwie położone zarośla do wsi Szczy- 

 gły należące, a rozciągające się do gałęzi kolei nadwiślańskiej, w tych samych co 

 las zostając warunkach, mają i roślinność podobną. Rośliny tutaj zadomowione 

 nie rosną nigdzie indziej w całej okolicy. I tak w ryżkowskim lesie znajduje się - 

 zerwa kłosowa: (Phyteuma spicatumL.), naparstnica blado-żółta (Digita- 

 lis ambigua Murr.), pliiskiewnik wyniosły (Cimicifuga f oetida L.), dziu- 

 rawiec górski (Hy per i cum montanumL.) i lędźwian leśny (Latyrus sil- 

 yestrisL.) AY zaroślach do wsi Eyżki należących, okrzyn szerokolistny (La- 

 serpitium latif olium L.) W zaroślach do wsi Szczygły należących prócz 

 pluskiewnika wyniosłego: lebiodka pospolita (O riganum v ul gar e L.), gorysz 

 siny (Peucedanum C er v ar i a Cuss) i okrzyn kosmaty (Laserpitium 

 p r u t e n i c u m L.) 



Z porównania zasuszonych okazów tej ostatniej rośliny z zielnikiem p. Ka- 

 ro i moim okazało się, że okrzyn z Ryżek ma liście i ich listeczki przynajmniej 

 dwa razy większe od okazów w okolicach Częstochowy przez p. Karo zebranych, 

 a nawet od okazów chełmskich od Maryi Hempel pochodzących, chociaż ogólnie 

 rośliny ze wschodniej części lubelskiego odznaczają się olbrzymim prawie 

 rozrostem. 



