| — - 204 — 



zarazem kształty przejściowe od liści do łusk zewnętrznych (fig. 6. 5) i wewnętrz- 

 ną łuskę promienistą (fig. 3). 



Z porównania figur 1 i 4 po- 

 kazuje się, że okaz Reichenba- 

 cna był bujniejszy od okazu 

 z południowej Francy i. 



Chociaż takiego przejściowe- 

 go jak poprzedni rysunku łusk 

 odmiany karczochowatij podać 

 z żalem nie jestem w możności, 

 bo mimo starań, nie odszukałem 

 w Warszawie żadnego tej formy 

 zasuszonego okazu, zdaje mi się 

 jednak, że różnicę hąsińy akan- 

 tolistnSj i odmiany (3 jużeśmy 

 o tyle uwydatnili, że możemy 

 przystąpić do porównania z nie- 

 mi kasiny Stawskiej. 

 Łuski okrywy kabiny akantolistnej z południowej Francyi. Ma ^ wewnętrzne łuski 



promieniste koloru blado-kawowo-żółtawego, więc tą cechą zbliża się do Car. 

 acanth. Ali. 



Ma wielką ilość liści ogonkowych, co wedle Dubego także by ją do Car. 

 acanth. AU. zbliżało. 



Liście są ze spodu silnie siwo-kutnerowate, z wierzchu gdzieniegdzie paję- 

 czynowatym kutnerem pokryte, co ją stawia wpośrodku między gatunkiem i od- 

 mianą, wielkością zaś głowy kwiatowej do odmiany się zbliża. 



Nareszcie dla naocznego przekonania się, do której z dwu form są więcej 

 podobne łuski zewnętrzne kasiny stawskiśj, rysuję je w naturalnej wielkości 

 znowu w całym szeregu przejściowym. 



Jeden rzut oka na fig. 8 

 przekonywa, że kolce są 

 po większej części gałęzi- 

 ste, tak samo jak na fig. 1 

 i 4, a odmiennie od fig. 2, 

 czyli, że są u kasiny staw- 

 skiśj, takie jak u akanto- 

 UstnSj, a nie takie jak 

 u odmiany karczochowatćj. 



Z poprzedniego, zdaje 

 się, że nie będzie błędnym 

 wniosek, że kąsina stawska 

 z promieniami koloru bla- 

 do kawowo żółtawego, z ob- 

 fitością liści ogonkowych i co najważniejsze z kolcami łusk zewnętrznych okrywy 

 po większej części gałęzistemi, nie jest to pyrenejska yarietas [i Cynara DC, cho- 



Łuski okrywy kasiny Stawskiej. 



