nazwać Carlina acantldfolia varietas 7 spathidata foliis exterioribus petiolatis, inte- 

 rioribus sessi-libus, omnibus subtus incano-tomentosis, inferne subglabris; involu- 

 cri sąuamis exterioribusspinosis, glabris, heteromorphis: linearibus aut spathulato 

 acutis, spinis plerisąue ramosis. 



Pomimo tak obszernych poprzednich wywodów, sprawy kąsiny stawskiój 

 nie uważam za załatwioną. Miałem pod ręką tylko 2 zasuszone okazy kwitnące 

 i kilka młodych bez kwiatów. Obejrzenie większej liczby okazów żywych i bliż- 

 sze zapoznanie się, chociażby z zasuszoną kąsiną karczochów atą, czy to z Pire- 

 nejów, czy z Bałty, Machnówki, lub z Kublicza pod Winnicą jest niezbędne. Co- 

 kolwiekbądź z dalszych badań wyniknie i ktokolwiek będzie je prowadził, wolno 

 mi gorąco pragnąć, żeby sprawa ta ostatecznie rozstrzygnięta została w domu, 

 bez odwoływania się do zagranicznych najwyższych instancyj. Dlatego cały 

 stan rzeczy tak szczegółowo polskim miłośnikom nauki opowiedziałem. Przy tern 

 upraszać wypada lubownikom naszej Flory, których los na Stawską górę zapro- 

 wadzi, aby, mając tak dokładnie przez pannę Maryją Hempel wskazane stano- 

 wisko białego kruka naszej roślinności, obchodzili się z nim po gospodarsku: po- 

 bierając procenta nie naruszali kapitału. 



3. Carlina simplex W. et K. Kąsina pojedyncza. Okazem tej wspaniałej ło- 

 ' dygowej kąsiny niedawno wzbogaciłem mój zielnik. Zebrał ją przed 10 laty 

 Joachim Hempel w hrubieszowskiem, w folwarku Janostrowie nad Bugiem, po- 

 wyżój Dubienki. Folwark ten do majątku Strzelce należy. Objaśnił mnie zna- 

 lazca, że rosło okazów kilkanaście około 0,5 metra wysokich, na lekkim gruncie 

 przy samych zabudowaniach folwarcznych. 



Kąsina janostrowska zgadza się zupełnie z pierwszym obszernym opisem 

 kąsiny pojedynczej Waldsteina i Kitaibla (Desc. et icon. pl. rar. Hungar. vol. 2 

 pag. 164) oraz z bardzo dokładnym, jak wszystkie tych autorów, rysunkiem ko- 

 lorowanym (Tabl. 152). 



Kąsina pojedyncza jest to roślina znajdowana dotąd, stosunkowo do innych, 

 na dosyć ograniczonej przestrzeni, bo tylko w Węgrzech, na Podolu. Ukrainie 

 i na Wołyniu (Besser. Andrzejowski, Ledebour). 



W GS-alicyi nie została dotąd znaleziona, przynajmniej Knapp jej nie za- 

 mieszcza. 



Rostafiński w Prodromusie wymienia kąsinę pojedyńczą, niedając jej je- 

 dnak numeru porządkowego, ale znak (?) i robiąc uwagę, że może się znaleźć we 

 wschodniej części Królestwa, skoro jest na Wołyniu. 



Warto, żeby jaki miłośnik Flory krajowej, w pobliżu Janostr owa mieszkają- 

 cy, sprawdził, czy po dziesięciu latach nie wyginęła kąsina pojedyńczą na tym 

 stanowisku i czy jój niema w innych poblizkich miejscowościach. Kwitnie 

 w sierpniu. 



Rodzaj kąsiny rozprzestrzenia się w trzech częściach świata: w Europie, 

 północno-zachodniej Azyi i północnćj Afryce. De Candolle w Prodromusie wy- 

 licza 15 gatunkowi 11 odmian kąsiny (T. VI 545—549); z tych ostatnich niektó- 

 re są dziś uważane za oddzielne gatunki: między niemi Carlina simplex W. et K. 



Na zakończenie dodam, że kąsina w medycynie średniowiecznej i w magii 

 wielką w całej Europie odgrywała rolę. Jako wspomnienie owych czasów pozo- 



