— 274 — 



ralogicznego obserwacyjom nad właściwością lotu; jak można było wnioskować 

 z budowy skrzydła, przedstawiały lot słaby, powolny, niski, czepiając się często 

 po pod stołami środkiem sali ustawionemi; (najpodobniejszydolotu Podkowca, oba 

 też są ze wszystkich naszycb niedoperzy najgorzej pod względem lotu uposażone). 

 Nakoniec wybranych sztuk 20, o ile się zdawało, najsilniejszych, postanowiłem 

 przezimować pod okiem, w tymże lokalu spokojnym i chłodnym, o temperaturze 

 jednostajnej około + 4° R,., wynoszącej. Warunki te wszakże okazały się nieod- 

 powiedniemi: w Styczniu i Lutym zaglądałem parę razy do nich z ostrożnością, 

 nie dotykając wcale, dla zobaczenia tylko czy się z miejsc swych nieporuszyły; 

 w Marcu otworzyłem kryjówki i wszędzie znalazłem trupy. Nic innego, jak się 

 zdaje, tylko brak potrzebnej wilgoci w sali, lubo nieopalanćj, suchość powietrza, 

 była główną przyczyną śmierci; zapewne też nie należało rozdzielać ich na czę- 

 ści (4), lecz ułożyć je ciasno w jednem pudle, na swobodzie bowiem ściskają się 

 one w kłęby zbite, trudne do rozplątania. Hodowla zwierząt odbywających sen 

 zimowy, wymaga przezornego zbadania warunków naturalnych, pod jakiemi tyl- 

 ko stan ten przetrwać mogą; najgłówniejszym bezwątpienia jest temperatura je- 

 dnostajna, niezmienna, ale też i odpowiedni jej stopień, pewna ilość w powietrzu 

 wilgoci, zmniejszająca straty przez oddychanie i parowanie skóry ponoszone, tu- 

 dzież cisza i usunięcie wszelkich podrażnień mogących sen przerywać, są czyn- 

 nikami wpływającemi na ostateczne rozwiązanie zadania. 



O Nocku rzęsobZonnym wiadomo, że się rozprzestrzenia dość daleko na pół- 

 noc, aż do Szwecyi, według Blasiusa, ma się znajdować w Galicyi, z in- 

 nych części kraju nie mamy dotąd żadnych o nim wiadomości, prócz samej tylko 

 Warszawy, która przecież nie może być jedynem jego u nas stanowiskiem. 

 Wielce pożądanemi przeto byłyby poszukiwania zarządzane i winnych większych 

 i starych miastach naszych, w celu wykrycia go; przewidywać nawet można że 

 i po wsiach da się znaleźć, B 1 a s i u s bowiem znajdował go w zupełnie odmien- 

 nych niż u nas warunkach, t. j. w drzewach wypróchniałych, pojedyńczo lub 

 w nielicznych gromadkach. U nas znajdowano go dotąd w głębokich podzie- 

 miach: w grobach pod kościołami Pijarów i Bernardynów tudzież w niektórych 

 głębokich lochach na Starem Mieście, w niewielu dotąd miejscach, lecz wszędzie 

 w wielkich gromadach. 



3. Vespertilio mystacinus. Wąsatek, najmniejszy gatunek z po- 

 między Nocków tak zwanych nadwodnych, daje się łatwo poznać, nawet w sporej 

 odległości, w locie niskim po nad samą powierzchnią wody, po drobności wzrostu 

 i po czarnej barwie. Chociaż wylatuje on później niż inne niedoperze, dostrze- 

 gałem go kilka razy w parku Łazienkowskim po nad stawami i kanałami. W kry- 

 jówkach nie zdarzyło mi się dotąd go znaleźć. Jest to gatunek rozprzestrzenia- 

 jący się daleko na północ, lecz wszędzie dość rzadki, trzyma się bowiem tylko 

 okolic, obfitujących w wody i stare drzewa. Zimuje, według zebranych wiado- 

 mości wiarogodnych, zarówno w drzewach wypróchniałych jak i w budynkach, 

 zwykle towarzysko, lecz rzadko w wielkich gromadach. K. Stronczyński wy- 

 mienia go w swoim spisie i opisuje dokładniej niż inne gatunki. 



Raz tylko jeden, i to nie w kraju, zdarzyło mi się mieć w ręku żywego Wą- 

 mtka, wyratowałem go niesionego falami wezbranej rzeki Arguni, widocznie zmę- 



