277 — 



miał on nic, co czyni inne niedoperze wstrętnemi, ani woni przykrej ani żadnych 

 pasożytów na sobie; był wszakże niezmiernie zły i nieposkromiony, kąsał a po- 

 karmu, w różny podawanego sposób, przyjmować dobrowolnie nie chciał, kar- 

 mienie zaś przymusowe przez piórko było trudne i dla niego więcej mę- 

 czące niż pokrzepiające; pomimo tego blisko dwa tygodnie u mnie przeżył. 

 Jest to jeden z najlotniej szych niedoperzy, puszczony w sali uwija się popod sa- 

 mym sufitem; u żadnego spód ciała nie ma takiej czystej białości, co w locie 

 zwraca bardzo uwagę i ułatwia poznanie go. 



Podobny z wielu względów do Mroczka posrebrzonego, Mroczek pozłocisty roz- 

 przestrzenia się daleko ku północy, ku południowi zaś tylko do 50° szer. pn., 

 w Warszawie przeto prawdopodobnie może się znajdować, dotąd wszakże nie był 

 tu dostrzeżony. Z wielu okolickraju mamy już o nim wiadomości, okazy krajowe ga- 

 binetu zoologicznego pochodzą z Jeziorny bankowej pod Warszawą, z Jabłonnej 

 z Lubelskiego i z Augustowskiego. Liczne także okazy gabinet posiada z Dau- 

 ryi, gdzie jest bardzo licznym. W Dauryi oba pomienione gatunki trzymają się 

 społem, jak u nas oba Karliki, najczęściej w starych modrzewiach dziuplastych 

 dość gromadnie. 



Vesperugo Nathusii. Gatunek ten razem z następnym, nazywane 

 dla drobności ciała Karlikami, okazują z wielu względów uderzające do siebie 

 podobieństwo: wzrost niezbyt różny, ubarwienie podobne, właściwości lotu je- 

 dnakowe, często nawet przebywają z sobą pospołu. W całym kraju są dość 

 pospolite i w Warszawie oba się znajdują. Widywałem je wielokrotnie w Alei 

 Ujazdowskiój i po za szpitalem wojskowym Ujazdowskim, przy drodze dolnej do 

 Łazienek. W locie są łatwe do poznania, widocznie mniejsze od innych, wylatu- 

 ją wcześnie, niekiedy zaraz po zachodzie słońca, lot ich dość wysoki, bystry 

 i zwinny, często opisujący kręgi powtarzane koło upatrzonego drzewa; ale te 

 właśnie podobieństwa utrudniają odróżnienie jednego od drugiego wlocie. Wkry- 

 jówkach, pomimo starannej rewizyi drzew wypróchniałych, Karlika większego zna- 

 leźć mi się nie zdarzyło, 



8. Vesperugo Pipistrellus. Karlik malutki, ze wszystkich na- 

 szych niedoperzy najmniejszy, chociaż znajduje się na przestrzeni całego kraju, 

 tak jak i gatunek poprzedni, jest jednak od niego mniej liczny, zresztą żyje, jak 

 wspomniano, w podobnych warunkach, przebywa z nim często razem w jednych 

 kryjówkach, a że prócz tego i w locie oba jednakowo się przedstawiają, wrażenia 

 przy ich obserwacyi tylu wspólnościami powiązane, po upływie znacznego czasu 

 tak mi się zlały w jedno, że nie mogę już szczegółów odnoszących się do nich 

 należycie oddzielić; stąd wynikła konieczność mówienia o obu razem i pewne 

 powtarzanie się. Karlika małego miałem żywego w ręku parę razy, ale z okoli- 

 czności znajdowania tyle tylko pozostało w pamięci, że raz wcale niespodzianie 

 dostrzegłem go pod odstającą korą starego drzewa. 



9. Vesperugo Noctula. Mroczek wczesny lub wąskoskrzydly, cho- 

 ciaż jest przeważnie niedoperzem leśnym, dość jednak często dostrzegać się daje 

 w Warszawie, a to nietylko w locie swym wysokim i szybującym, ale nawet 

 w kryjówkach. Widziałem go razy kilka krążącego w około i ponad kościołem 

 ewangelickim naprzeciw ogrodu Saskiego i kilkakrotnie miewałem okazy żywe, 



