293 - 



maki można łatwo przewozić i przesyłać w pudełkach blaszanych lub drewnia- 

 nych, opatrzonych niewielkiemi otworami. Ślimaki przesyłane należy umieścić 

 w mchu wilgotnym, pomiędzy liśćmi kapusty, sałaty lub buraków. 



Ślimaki najlepiej przechowywać w spirytusie. Jeżeli nam chodzi o zwy- 

 czajne przechowanie, wtedy dostatecznie kłaść ślimaki w słaby spirytus, a nastę- 

 pnie, po pewnym czasie (24 godzin) przełożyć nieżywe okazy w mocniejszy, po 

 zdjęciu z nich ostrożnie warstwy skrzepłego śluzu. W braku czasu można wrzu- 

 cić zbierane okazy w dość mocny spirytus, a następnie, gdy czas pozwoli, oczy- 

 ścić ze śluzu i przełożyć w czysty spirytus. Jeżeli chcemy aby ślimaki nagie nie 

 kurczyły się zbytecznie, nie wciągały głowy i rożków, potrzeba zebrane okazy 

 umieścić w naczyniu szkłanem (słoik z korkiem szklanym), nalać pełno wody 

 i zatkać dość szczelnie, a gdy ślimaki wyciągną ciało i pokażą głowę i rożki, do- 

 lewać po kilka kropel spirytusu do wody, w odstępach czasu, mniej więcej półgo- 

 dzinnych. W ten sposób zabite (powolnie) ślimaki nie są skurczone i potrzebują 

 być tylko przełożone do mocnego spirytusu, w celu dłuższego przechowania. 



Dr Jachno (Materyjały do fauny malako-zoologicznej Galicyjskiej, Kra- 

 ków 1870) radzi, aby słoiki z nagiemi ślimakami napełnić wodą i kiedy ślimak 

 podchodzi pod wierzch, rozciąga się i wysuwa rożki, wlać kilka kropli kreozotu 

 i zatkać szczelnie naczynie korkiem, sięgającym do powierzchni wody. Tym spo- 

 sobem zwierzę pozbawione powietrza, pod wpływem kreozotu ginie w wyciągnię- 

 tej postawie. Po 24 godzinach, przekłada się zwierzęta do mocnego spirytusu. 

 Sposobu tego próbowałem i okazał się dość praktycznym. 



Można także na krótko (lalka minut) kłaść ślimaki do naczynia szklanego, 

 na dnie którego znajduje się kawałek waty lub bibuły, napojony chloroformem; 

 zwierzęta wyciągają się, miękną, wypuszczają obfity śluz i umierają, wtedy nale- 

 ży bezzwłocznie przełożyć je do spirytusu. Nieźle także przechowują się nagie 

 ślimaki w glicerynie z wodą i ze spirytusem, w roztworze siarczanu cynku z wodą 

 (14 części siarczanu cynku i 10 części wody), jak zaleca Albert Biel z. (Al- 

 bert B i e 1 z, Fauna d. Land u. Siisswas. Mollusken Siebenbitrgens, Hermann- 

 stadt 1867). Osławiony płyn Wickersheimer a okazał się zupełnie nie- 

 przydatny do przechowywania nagich ślimaków. 



Płyn "Wickersheimer a. 

 3000 gr. wody wrącej 

 100 gr. ałunu 

 25 gr. soli kuchennej 

 12 gr. saletry 

 60 gr. potażu 

 10 gr. arszeniku. 

 Rozpuścić i ogrzać, następnie odfiltrować i do 10 litrów tego płynu dodać 

 4 litry gliceryny i 1 litr alkoholu metylowego. 



Mięczaki drobne jedno i dwu-skorujwioe, mieszkają na lądzie lub w wodach. 

 Lądowe przebywają prawie w tych samych miejscowościach, które były wspo- 

 mniane przy ślimakach nagich, a prócz tego pod wilgotnym mchem, na murach, 

 starych parkanach, w rozpadlinach skał, szczególniej wapiennych, w rumowi- 



