— 301 — 



Nadto trudno przypuścić, że w rozmaitych miejscowościach kraju, ciągle tylko 

 młodociane formy znajdują się. 



3. Arion hortensis Ferussac. {Aryjon ogrodowy). 

 Arion hortensis Ferussac. Hist. Moll. (1819) p. 65 t. 2. f. 4-6. 

 Arion hortensis C. Pfeifer. Nat. III. p. 1 1. Lehmann Mai. BI. IX 

 (1862) p. 167. t. 3 f. 3. Moll. Stettin. p 21. t. 2 u. 7. fig. 4. 



Arion hortensis Goldfuss Nat. Ver. Westph. (1856) p. 59 t. 3. f. 6. 



Morch Syn. Moll. Dan. (1869) p. 11) Kolbert. Nas- 



sau p. 79. 



Arion fasciatus Nord. et. Nyl. pr. p. Flud. Moll. (1856) p. 3. We- 

 sterlund pr. p. Sv. Moll. (1865) p. 27. 



Prolepis hortensis Malm Goteb. Vet. Yitt. Sam. Hand. X. (1868) 

 p. 49. t. 2 f. 5. 



Tablica IX, 3. 



Supra cinereus, dorso obscuriore, lateribus obscurius fasciatis, saepe nigri- 

 cantibus; subtus albidus. Limbus pallide lutescens. Sudor albus. Long. 40 — 50 

 mm. lat. 4 — 5 mm. 



Ciało walcowate, wysmukłe, ku przodowi stopniowo zwężone, ku tyłowi 

 raptownie zeszczuplone; w spoczynku szerokie i zaokrąglone. 



Eożki górne cokolwiek ku wierzchołkowi cieńsze, na samym końcu owalne; 

 rożki dolne obie. 



Kark krótki, płaski, groszkowany, z trzema żeberkami jednakowej 

 wielkości. 



Tarcza z przodu i z tyłu zaokrąglona, podczas spoczynku zwierzęcia grosz- 

 kowato pomarszczona, w czasie ruchu zaś, delikatnie, okrągławo groszkowana. 

 Z prawej strony i w przedniej połowie tarczy, mały, okrągły i wewnątrz 



biały otwór oddechowy. 



Długość całego ciała 40 — 50 mm. 



Szerokość 4 — 5 mm. 



Długość rożków górnych ...... 4 mm. 



„ „ dolnych 1 — 2 mm. 



Długość tarczy 18 mm. 



Szerokość 5 mm. 



Ciało pokryte zmarszczkami półwalcowatemi, z przodu i z tyłu zaostrzonemi, 

 zmarszczki na bokach ciała grubsze i ułożone w prawidłowe szeregi podłużne, na 

 grzbiecie delikatniejsze, drobną siatkę tworzące. 



Noga oddzielona od ciała wązkim brzegiem, który bardzo nieznacznie roz- 

 szerza się na ogonowym końcu zwierzęcia. 



Zwierzę żółtawe lub jasno-szare; na grzbiecie i tarczy często szaro-bruna- 

 tne. Wzdłuż ciała, przez tarczę i boki, przebiegają dwie ciemno-brunatne, nie- 

 kiedy czarniawe pręgi, które u skurczonego zwierzęcia lirowato zginają się na 

 tarczy. Ciemne pręgi bywają obrzeżone jasno-żółtemi, lub pomarańczo- 

 wemi paskami. 



