— 302 — 



Okazy ciemno-szare lub popielate nie mają pasków żółtych i wtedy białe 

 boki ich ciała wyraźnie odbijają od ciemnego grzbietu i bocznych prążków. 



Głowa, rożki górne i dolne czarniawe. Brzeg nogi żółtawo biały, niekiedy 

 żółto-cytrynowy; podeszwa żółtawo biała, czysto biała, niekiedy pośrodku ciem- 

 niejsza, od przeświecających wnętrzności. Śluz nogi przejrzysty i bezbarwny. 

 Pod tarczą drobne ziarnka wapienne. 



Szczęka żółtawa lub brunatna, półksiężycowata, na powierzchni wypukłej 

 opatrzona 10 — 15 żeberek, które wystają poza wolny brzeg szczęki, jako dro- 

 bne ząbki. 



Język składa się z 65—77 podłużnych i 100—130 poprzecznych szeregów 

 ząbków. Ząbki środkowej linii symetryczne, trójdzielne, o środkowej działce lance- 

 towatej dłuższej i szerszej od bocznych. Ząbki pól bocznych szeroko lanceto- 

 wate, trójdzielne lub dwudzielne. Ząbki pól brzeżnych stożkowate, ścieśnione, 

 ostro zakończone, dwudzielne, działka boczna mała, ząbkowata. 



Długość języka 3 mm., szerokość 1 mm. Budowa organów płciowych, po- 

 dobna do poprzedzających gatunków, tylko wszystkie części stosunkowo szczu- 

 plejsze i więcej wydłużone. Zbiornik nasienny podłużnie elipsoidalny, stek po- 

 dłużnie gruszkowaty. 



Arion hortensis mieszka w ogrodach i na łąkach, pod kawałkami 

 drzewa, szczególniej spruchniałemi. pod kamieniami, cegłami, opadłemi liśćmi, 

 mchem i t. p. Karmi się roślinami (liśćmi, grzybami), w ruchach dość żwawy. 



Bardzo pospolity w całym kraju; posiadam okazy zebrane w Warszawskim 

 ogrodzie botanicznym, we Frascati (1873, Warszawa, ul. Wiejska), w Ojcowie 

 1873), Kazimierzu nad Wisłą (1874), Tuliszowie nad Pszemszą czarną, Ucha- 

 niach (1878) biaława odmiana, Wąchocku, Św. Krzyżu i okolicach Kielc (1880). 



RODZAJ LIMAX, Lister, Linn. (LIMACELLA Brard.) 

 Pomrów (Waga), Ślinik (Jarocki), Pcmrawiec, Śiimak nagi. 



Ciało wydłużone, mniej lub więcej wrzecionowate; ku przodowi zeszczuplo- 

 ne i ucięte, ku tyłowi ścieśnione (z boków) i stopniowo w trójścienny ogon wy- 

 dłużone, od spodu płaskie. 



Przednia część grzbietu zaokrąglona, a tylna (ogonowa) z ostrą krawędzią 

 czyli wręgą. Tarcza dość długa, niekiedy połowie długości ciała wyrówny wają- 

 ca, z przodu wolna, zaokrąglona, z tyłu z ciałem zrosła i mniój lub więcój kąto- 

 wato zaostrzona. 



Zmarszczki ciała podłużnie jajowate lub sześciokątnie wydłużone, dość pra- 

 widłowo ułożone; tworzą one szeregi podłużne, szeregi ukośne skierowane ku 

 przodowi i szeregi poprzeczne, ciągnące się od brzegu nogi jednśj strony przez 

 grzbiet zwierzęcia do brzegu nogi drugiej strony. Niekiedy jednak niemożna 

 dokładnie odróżnić formy i kierunku zmarszczek. 



Zmarszczki tarczy faliste, ułożone wewspółśrodkowekoła (na podobieństwo 

 fali powstałój na powierzchni wody stojącśj, po rzuconym kamieniu). Środek, 

 około którego zmarszczki obiegają, leży albo na linii środkowej tarczy, nieco ku 

 przodowi lub tyłowi, albo też z boku. Ułożenie zmarszczek na tarczy Limaxa 



