— 306 — 



Tarcza szeroka, z przodu wypukła, zaokrąglona, ku tyłowi kąt o wato zao- 

 strzona. Z prawej strony iwtylnej połowie tarczy jajowaty otwór oddechowy, opa- 

 trzony szerokim, białym brzegiem. 



Zmarszczki tarczy wąziutkie, delikatne, faliste, współśrodkowo przebiega- 

 jące około punktu położonego ku tyłowi i nieco na prawo od linii środkowej tar- 

 czy. Grzbiet i boki ciała pokryte zmarszczkami wyraźnemi, eliptycznemi, 

 niekiedy wysmukłemi. ułożonemi w podłużne szeregi. Kark, a szczególniej żeber- 

 ko, groszkowane. 



Noga wyraźnie odgraniczona od reszty ciała; podeszwa podzielona na 3 wy- 

 raźne podłużne pola, jednakowej szerokości. 



Kolor ciała dosyć zmienny; zasadnicze barwy są: jasno-szara. szaro-popie- 

 lata lub czarna. 



Tarcza zawsze jednobarwna, czarniawa, niekiedy ciemno szara. 



Często trafiają się zwierzęta czarne, których wszystkie części ciała (głowa, 

 rożki, tarcza, grzbieti boki) są czarne, wyjąwszy białą wręgę ipodeszwę, podzieloną 

 na trzy podłużne pola; środkowe białe lub jasno-szare i boczne czarne. Niekiedy 

 czarno zabarwione zwierzętaposiadajążółtawą wręgę, żółtawe linije wzdłuż grzbie- 

 tu i boków ciała i dwubarwną podeszwę. Niekiedy znówwszystkie części ciała ja- 

 sno-szare lub szaro-popielate. a nadto wzdłuż ciała ciągną się linije żółte, a obok 

 nich pręgi lub podłużne planiki i kreski czarne. Wreszcie spotykają się okazy 

 całkowicie jasne z ciemniejszemi rożkami, płaszczem i brzegami podeszwy. : 



Podeszwa, podobnie jak tarcza, posiada barwę stałą, a mianowicie środko- 

 we pole jaśniejsze, (jasno szare lub białawe), boczne zaś pola ciemniejsze (cie- 



mno-szare lub czarniawej. 



Długość zwierzęcia 130—150 mm. 



Szerokość 20 mm. 



Długość rożków górnych 15—25 mm. 



„ „ dolnych 5 mm. 



Długość karku 5 mm. 



Szerokość 4 mm. 



Długość tarczy 45 mm. 



Szerokość 14 mm. 



Pod tarczą leży skorupka wapienna czworokątna, zaokrąglona, z przodu 

 zwężona i tutaj z prawój strony opatrzona małą wyniosłością, koło której, jako 

 środka, obiegają linije przyrostków. 



Szczęka brunatna, półksiężycowata, pokryta delikatnemi kreskami, długa 

 [ — 1 '/ 2 mm, szeroka 2'/ 2 — 3 mm. Język składa się ze 115—120 podłużnych i 140 — 156 

 poprzecznych szeregów ząbków. Ząbki linii środk. symetryczne, pojedyncze (bez 

 wyrostków), buteleczkowate, na końcu tępo lancetowate. Ząbki pól bocznych nie- 

 symetryczne, sąsiadujące z liniją środkową, nieforemnie buteleczkowate, z nie- 

 znacznem wycięciem na wewnętrznym brzegu podstawy; dalej na zewnątrz poło- 

 żone (poczynając od 15-go ząbka), dwudzielne, o działce bocznej, zewnętrznej 

 małój i tępej. Ząbki pól brzeżnych (poczynając od 30-go ząbka, licząc od środ- 

 ka języka), wydłużone, sierpowato zgięte, dwudzielne, o działce bocznej, naprzód 

 nisko położonej, późniój stopniowo wznoszącej się tak, że przy 50 ząbku, działki 



