— 310 — 



Wreszcie w Lipcu 1880 r. p. A n t o n i Ej s m ud d, Kandydat Nauk przy- 

 rodzonych, znalazł ślimaka głęboko zagrzebanego w spruckniałym pniu w Ojco- 

 wie w stronie Chełmu. 



Według obserwacyi G-. v. Frauenfelda, ślimak ten zakopuje się 

 w ziemię dość głęboko i wcześnie, to jest wtedy, kiedy inne gatunki długo je- 

 szcze pozostają na powierzchni ziemi; przed końcem Maja z ziemi nie wychodzi 

 (Schwab). 



L im ax Schwab i i został opisany przez G. v. Frauenfelda, 

 który jeszcze w roku 1847— 56 znajdował ten gatunek na Morawach, a nawet 

 pokazywał go na posiedzeniu Towarzystwa Zool. Botanicznego w Wiedniu, lecz 

 uważał go za odmianę L. cinere o-n i g e r. Dopiero, kiedy aptekarz S chwab 

 z Mistek, zebrał znaczną, liczbę żywych okazów i przesłał je F r a u e n f e 1- 

 d o w i, ten po bliższem zbadaniu i porównaniu przekonał się, że to nowy gatu- 

 nek, i nadał mu miano Li max Schwabii. Dla pewności, celem zbadania 

 szczegółów anatomicznych, F r a u e n f e 1 d ptrsyłał ślimaka H. Heyne- 

 m a n n o w i, który z początku uważał go za odmianę L. t r a n s i 1 v a u i e u s 

 i dopiero po sumiennych studyjach, uznał w nim nowy gatunek. 



Pod Avzględem wielkości i kształtu L. Schwabii jest podobny do 

 L. t ran sil v a n i c u s, od którego różni się kolorem tak całego ciała, jako 

 też nogi, większą liczbą szeregów ząbków w języku, kształtem ząbków, liczbą 

 zmarszczek na tarczy i t. p. 



Jest on także podobny do L. cinere o-n i g e r, różni się jednak kolorem, 

 zmarszczkami, położeniem i kształtem organów wewnętrznych, szczególniej gru- 

 czołu dwuplciowego. 



Od L. cinereus wyróżnia się świetnym kolorem ciała, jako też kształ- 

 tem brzeżnych ząbków języka. 



4. Limas variegatus Draparnaud. {Pomrów plamisty). 



Limax variegatus Draparnaud. Tabl. Moll. France, p. 103—180. Hi- 

 stoire naturelledes Mollusąues terres. etfluviat. de la 

 France p. 127. 



Heynemann. Malak. Blatter. VII, 1861, p.165, 1. 1, 

 f.l— 8. Moą.Tand. Moll. France p.25, pl.IIT. f. 3-9. 

 ,, f 1 a v u s (maculatus) Lin. 

 L i m a c el i a u n g u i c u 1 u s Brard. Coq. env. Paris. p. 1 13, pl. IV, 

 fig. 3. 4, 11 i 12. 



Tablica IX, T. 



Lutescens, maculis fuscis vel cinereo-coerulescentibus reticulatus; tenta- 

 culis subcoeruleis. Clypeus postice rotundatus; carina mediocris. Sudor luteus. 

 Long. 100 mm. lat. 12 mm. 



Ciało wydłużone miękkie, grzbiet wypukły, zaokrąglony, ku tyłowi z ostrą 

 krawędzią (wręgą). 



Tarcza z przodu bardzo obszerna; u zwierzęcia skurczonego z tyłu zaokrą- 

 glona, u wyciągniętego i pełzającego w tępy kąt przedłużona. 



Zmarszczki grzbietu i boków ciała ułożone w podłużne i poprzeczne szere- 

 gi; te ostatnie od środka grzbietu ukośnie schodzą na boki i ku przodowi. 



