- 311 — 



Zmarszczki na grzbiecie i bokach owalne (na skurczonym okazie) lub po- 

 dłużnie owalne i na końcach zeszczuplone (na wyciągniętym okazie). 



Zmarszczki tarczy dosyć wyraźne, współśrodkowo ułożone koło punktu 

 z prawój strony tarczy, blisko otworu oddechowego położonego. Otwór odde- 

 chowy znacznie posunięty ku tyłowi tarczy, niesymetrycznie jajowaty, otoczony 

 zgrubiałym, jasno-żółtym brzegiem. 



Podeszwa gładka, tylko na brzegach delikatnie pomarszczona. Ogólna 

 barwa ciała żółtawa; grzbiet, kark i tarcza ciemniejsze, czerwonawo lub bruna- 

 tno-żółtawe; brzeg nogi i płaszcza cytrynowo-żółty lub pomarańczowy; podeszwa 

 jasno-żółta, na przednim brzegu pomarańczowa. Głowa i rożki ciemne, szaro- 

 niebieskie. Grzbiet licznemi ciemno-szaremi. brunatnemi lub szaro-niebieska- 

 wemi plamkami upstrzony. 



Plamki w części leżą na wierzchołku zmarszczek, w części zaś mieszczą się 

 w brózdach pomiędzy zmarszczkami. Plamki na bokach ciała są mniejsze i ja- 

 śniejsze. Wzdłuż przez środek grzbietu ciągnie się jasno-żółta pręga. Tarcza 

 pokryta chmurkowatemi, ciemno-popielatemi plamkami. Na karku, poczynając 

 od podstawy górnych rożków, ciemna pręga, a pośrodku tej części ciała wyraźne 

 żeberko, groszkowane i ciemno-popielate. Skorupka pod tarczą dość gruba, sze- 

 roka, zwykle na brzegu skórkowata, bez wyraźnych linij przyrostu. 



Długość ciała 80 — 100 mm. 



Szerokość ciała 10 — 12 mm. 



Długość tarczy 25—30 mm. 



Szerokość 10 mm. 



Długość rożków górnych 10 mm. 



„ „ dolnych 3 mm. 



Szczęka potężna, łukowata, półksiężycowata, brunatna, z ostrym pośrodku 

 zębem. Ze wszystkich krajowych gatunków, L. v a r i e g a t u s posiada najpo- 

 tężniejszą szczękę, która odznacza się szerokością i długością. 



Język posiada ząbki podobne do ząbków poprzednich gatunków, a miano- 

 wicie: ząbki linii środkowśj symetryczne, buteleczkowate; ząbki pól bocznych bu- 

 teleczkowate, niesymetryczne, z wyniosłością na wewnętrznój stronie podstawy 

 zęba; ząbki pól brzeżnych nożowate, skrzywione, prawie bez wycięć (działek). 



Zwierze nocne, poruszające się dosyć szybko, z żółtym lub żółto pomarań- 

 czowym śluzem. Zamieszkuje ono piwnice, niekiedy w większej ilości; mnoży 

 się szybko, jeżeli w piwnicy znajduje odpowiednie pożywienie. Bywa także 

 w studniach, jaskiniach, w ciemnych i wilgotnych miejscowościach. Żeruje w no- 

 cy, w parę godzin po zachodzie słońca, dzień przepędza spokojnie siedząc w szpa- 

 rach. Z powodu nocnych obyczajów, należy do gatunków trudnych do wynale- 

 zienia. Trzymany w niewoli, nie pożera własnego gatunku (jako roślinożerny), 

 zwykle leży jeden obok drugiego. 



Młode okazy są tak samo zabarwione jak dorosłe, a mianowicie mają rożki 

 szaro-niebieskiego koloru, co może służyć za cechę gatunkową. 



Liczne okazy tego okazałego i oryginalnego gatunku, zamieszkują piwnice 

 domu, należącego do pałacu lir. Ordynata Zamoyskiego, na ulicy Senatorskiej, 

 Obok kościoła po-Keformackiego. Przez szpary w podłodze ślimak ten w nocy 



