— 314 — 



nych skorupki wapiennej. Jajka składa pod mchem, liśćmi lub w ziemię. Bar- 

 dzo pospolity ten gatunek znajduje się w miejscach wilgotnych i zacienionych, 

 w ogrodach (szczególniej), na polach, w lasach i po łąkach. Pospolity av ogrodzie 

 Uniwersytetu Warszawskiego (Botaniką zwanym), w Warszawskim ogrodzie bo- 

 tanicznym, we Frascati, w Kazimierzu nad Wisłą, w Puławach, w Złotym Poto- 

 ku, w Ojcowie, w Uchaniach, na Śtym-Krzyżu, w Ogrodzieńcu i t. p. Często na- 

 potkać się daje odmiana biaława. Gatunek ten, jakkolwiek drobny (jeden z naj- 

 mniejszych), wielkie szkody sprawia w ogrodach i polach. Jeżeli mianowicie 

 wskutek wilgotnej i dość cieplej pory szybko się rozmnoży, wtedy ogryza deli- 

 katne i miękkie części roślin, młodą koniczynę, wschodzące żyto i pszenicę, bura- 

 ki, sałatę, kapustę, grzyby, poziomki i t. p. Dzień przepędza w ukryciu pod 

 mchem, trawą lub kamieniami; po zachodzie słońca opuszcza kryjówkę i zaczy- 

 na żerować. 



6. Limax brunneus Draparnaud. {Pomrów brunatny). 



Limax brunneus Draparnaud. Tabl. Mail. 1801 p. 104, Moq. Tandon 

 France (1855 p. 31. 



Heynemann Malak. Blatt. VIII, 1862. p. 104. 10. 

 1862, p. 210 tef. 2, f. 9. 



Lehmann. Mel. BI. IX, 1862, p. 191. Jeffreys Brit. 

 Conch. I, 1862, p. 139. Lovel ReeveBr. Mol. 1863, p.22 

 laevis Muller. Verm. Hist. II, 1771, p. 1. Linii. Syst. Nat. 

 XIII, p. 3099. Morch. Moll. Dan. 1864, p. 8. 

 Hydr o lim ax 1 a e vi s Malm. Goteb. Vet. Vitt. Samb. Handl. X, 1868 

 p. 79, t. 3, f. 6. 



Tiibliea, IX, lO. 



Gracilis, cylindricus, agilissimus. nigrescenti brunneus, vel obscure suc- 

 cincus, unicolor; clypeus profunde subconcentrice striatus, postice rotundatus; 

 solea pedis pallide brunnea, medio albescens. 



Long. 20 mm. lat. 5 mm. 



Ciało wrzecionowate, na końcach nieco ucięte, pośrodku poza tylnym brze- 

 giem tarczy najszersze. 



Tarcza równa połowie długości ciała, na przednim i tylnym brzegu zao- 

 krąglona. 



Grzbiet zaokrąglony bez wręgi (ostrej krawędzi), która występuje tylko na 

 ogonowem wydłużenia tylnej części ciała. Kark długi i szczupły z plaskiem że- 

 berkiem. Z prawej strony ku tylnemu brzegowi tarczy otwór oddechowy, ma- 

 ły, okrągły, otoczony nabrzmiałym, białawym pierścieniem. Podeszwa rozdziela 

 się na trzy wyraźne, podłużne pola. ku tyłowi mocno zeszczuplona, ostro za- 

 kończona. Śluz bezbarwny, przejrzysty. Rożki górne i dolne groszkowane, 

 żeberko karkowe grubo groszkowane. Od żeberka ukośnie ku przodowi rozcho- 

 dzą się po bokach ciała brózdy, dzielące kark na obszerne, czworokątne, płaskie 

 zmarszczki. 



