Tarcza z płaskiemi, szerokiemi, słabo rozwiniętemi zmarszczkami, ułożone- 

 mi falowato i współśrodkowo naokoło punktu położonego na linii środkowej, nie- 

 co na prawo i ku tyłowi tarczy. 



Zmarszczki na grzbiecie i bokacb ciała długie, szerokie, na końcach zaostrzo- 

 ne, płaskie, ułożone w podłużne szeregiitak mało wydatne, że powierzchnia ciała 

 przedstawia się mniej więcej gładką i połyskującą. Liczba szeregów zmarszczek 

 z powodu ich obszerności stosunkowo nieznaczna; od najwyższego punktu na 

 grzbiecie do brzegów nogi przebiega 6 — 8 szeregów zmarszczek. 



Barwa ciała jednostajnie brunatna, lub ciemno-szaro-brunatna; głowai roż- 

 ki górne czarniawe, boki ciała i podeszwa cokolwiek od grzbietu jaśniejsze 

 Brzeg nogi ciemniejszy. 



Skorupka nieco przez tarczę przeświecająca, podługowata, wąska, cokol- 

 wiek wypukła, o brzegach bocznych równoległych; z przodu słabo zeszczuplona, 

 z tyłu zaokrąglona; na zeszczuplonym przednim brzegu nieznaczna wyniosłość, od 

 której rozchodzą się współśrodkowo delikatne warstwy przyrostu. Długość sko- 

 rupki 4 mm., szerokość 2 mm. 



Szczęka stosunkowo silna, półksiężycowata, brunatna, o końcach zaokrą- 

 glonych, ze stożkowatym zębem środkowym. 



Język pokryty licznemi, (przeszło 100) szeregami poprzecznemi i podłużnemi 

 ząbków. Ząbki środkowej linii symetryczne, trójdzielne, o działkach bardzo 

 ostrych i głębokich; środkowa działka najdłuższa, lancetowata, boczne drobne 

 ostre, ząbkowate. 



Ząbki pól bocznych również trójdzielne, niesymetryczne, skrzywione; dział- 

 ka środkowa najdłuższa, mocno zgięta, wewnętrzna niezbyt wyraźna a zewnętrz- 

 na ostra, ząbkowata. 



Ząbki pól brzeżnychpojedyńcze, słabo łukowate, ostro zakończone, nożowate. 



Ślimak ten zamieszkuje miejscowości wilgotne, nad strumykami leśnemi, 

 nad brzegami stawów, błot, na łąkach, nad brzegami dołów torfowych. Przeby- 

 wa pod kamieniami, kawałkami drzewa, opadłemi liśćmi. Porusza się dosyć żwa- 

 wo. Młode są koloru ciemnego, brunatnego. Z powodu swój małości bywamię- 

 szany z Limax agrestis i uważany za młode jego okazy, na pierwszy je- 

 dnak rzut oka różni się od L. agrestis jednostajnie brunatną barwą, długą 

 tarczą, ciałem raptownie uciętem i śluzem bezbarwnym. 



Należy do gatunków rzadszych w naszym kraju, znalazłem go w ogrodzie 

 Uniwersyteckim i w ogrodzie Frascati zwanym. 



7. Limax arborum Bouch. (ślimak leśny). 



Limax arborum Bouch. Chantereux Catal. Moll. Pas de Calais 1838, 



Długość ciała . . 

 Szerokość. . . . 

 Długość tarczy . . 

 Szerokość podeszwy 



20 mm. 

 5 mm. 

 8 mm. 

 2 mm. 



