— 334 - 



blednie i staje się znacznie bledszem aniżeli u nienaruszonego okazu. Krew 

 Goplany rozmaitej bywa barwy, odpowiadającej zabarwieniu ciała; u jednych 

 osobników krew jest granatowo-zielona, u innych rdzawo-żółta, a w każdym ra- 

 zie barwność jej bywa rozmaitego natężenia. 



Żółtą, plamę na wierzchołku głowy składa drobnoziarnisty barwnik kępka- 

 mi rozłożony (tablica X, fig. 3). 



Wszystkie barwniki ciała i krwi bardzo prędko znikają w spirytusie, jak 

 się to w ogóle u wszystkich skorupiaków obunogich spostrzegać daje. 



Całe ciało jest pokryte zrzadka rozrzuconemi, krótkiemi i cienkiemi 

 włoskami. 



Głowa jest znacznie dłuższa od pierwszego pierścienia tułowia, ale stanowczo 

 krótsza od obudwu pierwszych pierścieni razem wziętych. Głowa jest z przo- 

 du równo, prawie pionowo ucięta, u dołu i z tyłu łukowato wycięta. Z każdej 

 strony tworzy ona z przodu obszerną blaszkę zaokrągloną, która prawie zupełnie 

 zakrywa 1-szy i 2-gi staw nasady dolnych rożków. Ponad blaszką z każdój 

 strony głowy spostrzegamy łukowate wycięcie, w którem jest osadzony górny ro- 

 żek. Przedni brzeg wierzchu głowy zachodzi pomiędzy obydwa rożki górne ja- 

 ko zaokrąglony wyrostek czyli dziób (r o s t r u m). 



Oczy są płaskie, szerokie, nerkowate; ich wysokość równa się Vs wysokości 

 głowy. Stożki oka są nieliczne, u dorosłego osobnika mniój więcej 14 wkażdem 

 oku; u młodocianych osobników stożki mniój są liczne, a u świeżo wyszłych z ja- 

 my wylężniczej spostrzegamy ich tylko trzy w każdem oku. Barwnik oka 

 jest ciemno-brunatny (koloru sepii), po brzegach mniój lub więcój poszarpany 

 i pospolicie przedziurawiony (tablica X, fig. 4). 



Rożki górne u samca i samicy prawie jednakowo są długie; ztąd wzglę- 

 dna ich długość bardzo jest odmienna, a mianowicie długość rożka doró- 

 wnywa u samca 7 / 8 , u samicy % długości całego ciała (od przedniego 

 brzegu głowy do nasady blaszki ogonowej). Eożki górne są mniój wię- 

 cój dwa razy dłuższe od dolnych. Stawy nasadowe rożków górnych od pierw- 

 szego do ostatniego coraz są krótsze. Biczyk jest przeszło dwa razy dłuższy 

 od nasady, u samca 16-stawowy, u samicy 18-stawowy. Słupki węchowe 

 czyli organy Leydiga u obudwu płci mieszczą się na wszystkich stawach 

 biczyka, wyjąwszy cztery pierwsze i cztery ostatnie stawy. Stawy są walcowa- 

 te, ku wierzchołkowi biczyka coraz krótsze. Biczyk dodatkowy u obudwu 

 płci i w każdym wieku, poczynając od osobników z jamy wylężniczej wyjętych, 

 zawsze jest 2 stawowy. Biczyk dodatkowy jest nieco dłuższy od pierwszego 

 stawu biczyka głównego. Wszystkie stawy obudwu biczyków posiadają uzbro- 

 jenie ze szczecin w pęczki ułożonych. 



Rożki dolne u obudwu płci jednakowo są długie, a zatem bardzo różnej 

 względnej długości. U samca długość rożków dolnych wynosi prawie '/ a , u sa- 

 micy mniój więcój '/ 3 długości całego ciała. Drugi staw nasady całkowicie leży 

 ponad pierwszym, a ztąd obadwa zarówno dotykają przedniego brzegu głowy. 

 Obadwa stawy razem wzięte tworzą prostokąt od góry ku dołowi wydłużony. 

 Gruczoł rożkóio u bardzo młodych osobników mało jest skręcony, lecz z postępem 

 wieku coraz bardziej się zwija. Staw 3-ci, jak zwykle, bardzo jest krótki; 



