— 336 — 



wej wyrostek jest rozdwojony; ku przodowi skierowane jego ramię jest krótsze 

 i licznomi a drobnemi ząbkami uzbrojone, tylne zaś ramię jest dłuższe, cieńsze 

 i nadzwyczaj drobno piłkowane (porównaj tablica XI, fig. 2, a i b). 



Niesymetryczności wyrostków trących u Goplany nie dostrzegłem. 



Ząbki wyrostka trącego są na obwodzie znacznie większe, aniżeli pośrod- 

 ku, gdzie bardzo są drobne. Szczecin piłko wanych poniżej wyrostka wierzchołko- 

 wego naracbowałem trzy na prawej i cztery na lewej żuwaczce, a pędzelkoAYaty ch 

 szczecin przy nasadzie wyrostka trącego naracbowałem po 8 na każdej żuwaczce. 



Głaszczka żuwaczki jest trzystawowa, szeroka, nieco od żuwaczki dłuższa. 

 Pierwszy jej staw jest znacznie od pozostałych krótszy, drugi jest najdłuższy, lecz 

 bardzo mało dłuższy od trzeciego. Pierwszy staw jest nieregularnie czworokątny; 

 drugi podłużny i ku linii środkowej ciała łukowato wypukły, trzeci eliptycznie 

 podłużny z równo uciętym brzegiem stawowym. Szczeciny głaszczki są grube, 

 mało liczne, zrzadka ustawione. Drugi staw ma pięć szczecin na wewnętrznym 

 brzegu; trzeci na wewnętrznym brzegu ma dwie, na wierzchołku trzy i na brze- 

 gu zewnętrznym jedną szczecinę, razem 6 szczecin. 



Warga dolna (tablica XI, fig. 8). na swobodnym brzegu okazuje dosyć głę- 

 bokie wycięcie, a płytka szczerba dzieli każdą połówkę na dwa zaokrąglone pła- 

 ty: wewnętrzny i zewnętrzny, porosłe króciutkiemi i cienkiemi włoskami. Ze- 

 wnętrzne kąty wargi są zaostrzone i skrzydełkowato wyciągnięte. 



Szczęki 1-ej pary (tablica XI, figura 4, 5, 6). Pierwszy staw jest znacznie roz- 

 szerzony, nieregularnie czworokątny; płat wewnętrzny jest zaokrąglony, opatrzo- 

 ny sześcioma krótkiemi, pierzastemi i delikatnemi szczecinami. Płat zewnętrz- 

 ny jest wydłużony, nieregularnie prostokątny, z wklęsłym wewnętrznym i wypu- 

 kłym zewnętrznym brzegiem. Wierzchołek płata jest równo ucięty i uzbrojony 

 siedmioma potężnemi szczecinami; cztery z pomiędzy nich ma wierzchołek zao- 

 strzony i parę lub kilka włosków poniżej wierzchołka, dwie mają wierzchołek 

 na podobieństwo sarniego rożka rozdwojony, jedna poniżej zaostrzonego wierz- 

 chołka dwa razy jest zazębiona. Zaostrzone i rozdwojone na wierzchołku szcze- 

 ciny są naprzemian ustawione, a mianowicie: przy wewnętrznym brzegu płata 

 wznosi się szczecina z zaostrzonym wierzchołkiem, za nią następuje szczecina 

 widłowata, dalej zaostrzona, potem druga widłowata, za tą szczecina zaostrzona, 

 dalej słabo widłowata z dodatkowym ząbkiem i nakoniec przy zewnętrznym brze- 

 gu płata tkwi najpotężniejsza ze wszystkich szczecina zaostrzona. Szczeciny 

 od wewnętrznego do zewnętrznego brzegu płata coraz są wyższe, przy czem szcze- 

 ciny widłowate stale są krótsze od sąsiednich zaostrzonych. 'Wewnętrzny brzeg 

 płata posiada szereg gładkich szczecin (porównaj tabl. XI, fig. 6). 



Głaszczki obudwu szczęk są symetryczne, jednakowo szerokie i jednako- 

 wouzbrojone. Pierwszy staw jest czworokątny i niski, drugi blisko dwa razy dłuż- 

 szy od pierwszego, lekko na zewnątrz wypukły, na wierzchołku zaokrąglony, uko- 

 śnie od zewnątrz do wewnątrz ścięty i na tym ukośnym brzegu uzbrojony dwoma ró- 

 wnoległemi szeregami szczecin. Jeden szereg obejmuje sześć szczecin grubych, łuko- 

 watych i szponiastych, drugi zaś trzy do czterech cienkich włosków (tabl. XI, fig.5)- 

 Szponiaste szczeciny są w górnej swej części rynienkowato zagłębione, a brzegi 

 rynienki delikatnemi porosłe włoskami. 



