- 358 — 



rocznie odkrywają liczne nowe gatunki, a nawet nieznane dotychczas rodzaje 

 owadów dwuskrzydłych, czego niemożna powiedzieć o innych rzędach tej samej 

 gromady. II nas np. dosyć jest wyjść na kilka godzin poza miasto do parku 

 Praskiego, lub udać się do Miłosny, aby napotkać bardzo gdzieindziej rzadkie 

 albo nawet nieznane jeszcze gatunki. Spis owadów dwuskrzydłych Królestwa 

 Polskiego i prowincyj przyległych l ), poniżej zamieszczony a obejmujący sam 

 tylko dział Brachycera (Nematocera zbiera Dr. H. Dziedzicki 

 i spis ich osobno ogłosić zamierza) mieści w sobie 1135 gatunków, gdy 

 tymczasem w sąsiedniej G-alicyi prof. Nowicki podaje 1649 gatunków tego 

 samego skupienia, w całej zaś Austryi Dr. S c h i n e r przytacza 4000 gatunków 

 należących do obu działów. Liczba ta według Dr. Schinera wyraża zale- 

 dwie połowę rzeczywiście istniejących tamże gatunków, o czem wnioskuje opie- 

 rając się na fakcie, że do Austryi i Węgier zalatuje mnóstwo gatunków zamiesz- 

 kujących dalekie strefy, a nawet inne części świata. Sądząc z corocznego przy- 

 bytku do mego zbioru możnaby to samo i o naszym powiedzieć kraju, oraz przyjść 

 do wniosku, że większa część gatunków europejskich znajduje się i u nas. 



Rzęd owadów dwuskrzydłych, podobnie jak i inne rzędy owadzie, obejmuje 

 dużo gatunków kosmopolitycznych t. j. wszędzie obecnych. W miarę posuwania 

 się coraz dalej na wschód Europy niektóre rodzaje jak E m p i s, T h e r e v a, 

 T r y p e t a, O r t a 1 i s, C o r d y 1 u r a i inne zwłaszcza należące do rodzin T i- 

 p u 1 i d a e, S t r a t i o m y i d a e, T h e r e v i d a e, L e p t i d a e, A n t h r a- 

 cidae, Dolichopodidae, Ortalidae, Trypetidae, Chlor opi- 

 dae, Oestridae, występują w coraz większej ilości gatunków; gatunki na 

 zachodzie rzadkie stają się tu coraz bardziej pospolitemi; występują też gatunki 

 właściwe strefom ściśle północnym lub górskim, jako też gatunki zupełnie nowe, 

 dotychczas nieopisane. Stąd w kraju naszym dipterolog niezaniedbując pozo- 

 stałych rodzin, szczególniejszą baczność winien zwracać na powyżej wyliczone 

 rodziny, w części z powodu że należące do nich gatunki są ściślej pod względem 

 geograficznym ograniczone, a zatem każde miejsce połowu więcej daje właści- 

 wych gatunków, w części zaś dla tego, że rodziny te są obecnie niejako „modne- 

 mi" w dipterologii. Niedość więc zbierać wyłącznie piękne S y r p h i d y, wła- 

 ściwe Muscidy i Anthomyidy, ponieważ gatunki tych rodzin w znacz- 

 nej części są kosmopolityczne i wszędzie pospolite 2 ). 



Łowienie owadów dwuskrzydłych nie w każdym czasie zarówno się udaje; 

 najlepszy plon zapewniają ciepłe, pogodne, niezbyt suche i bezwietrzne dni; gdy 



i) Spis ten sporządziłem w r. 1877. Nie obejmuje małej rodziny P h o r i d a e jako też licznych 

 dobyczy późniejszych, które pochodzą, z różnych okolic Królestwa Polskiego (pomiędzy innemi z guber- 

 nii Lubelskiej, którą dwukrotnie zwiedziłem) oraz gubernii Mohylewskiej. 



a ) Prof. H. L o e w, w liście pisanym do mnie 1875 r. wyraża zdziwienie z powodu, że tyle euro- 

 pejskich gatunków owadu dwuskrzydlego spotyka się także we Wschodniej Syberyi i nad rzeką Ussuri. 

 Tak np. prof. L o e w plerwiastkowo za nową formę uważał pewien piękny gatunek z rodziny Sy r p h i- 

 d a e, pochodzący z nad rzeki Ussuri, a zebrany przez prof. 13. D y b o w s k i e g o; po bliżsaeni rozpa- 

 trzeniu odnośnych prac okazało się jednak, że forma ta należy do gatunku znalezionego we Włoszech 

 i opisanego przez prof. C a m. Rondani pod nazwiskiem Lasiophthicus novus. 



