— 361 



Hodowanie gąsienic ważne jest wreszcie i z tego względu, że najlepszą 

 daje sposobność badania przemian tycb gatunków, których pierwsze okazy życia 

 nie są dotąd dokładnie poznane. Badania tego rodzaju zostają dokonane w celu 

 czysto naukowym bez względu na korzyść praktyczną, jaka kiedyś może z nich 

 wyniknąć. Przed kilkoma np. laty opisałem (w Deutsche Entomologische Zeit- 

 schrift) przemiany P h o r a r u f i p e s Meig., której gąsienice znalazłem w gni- 

 jących mydlinach albo w ludzkim kale. W r. b. D-r K a h 1 nadesłał mi gą- 

 sienice owadu dwuskrzydłego, w ogromnej ilości i w żywym stanie wyrzucone 

 wymiotami przez chorego człowieka; poznałem w nich opisane przezemnie gą- 

 sienice P h o r a r u f i p e s, które zdarzają się także w gnijących kartoflach, 

 być może i w innych pokarmach. Prawdopodobnie w obecnym wypadku gąsie- 

 nice dostały się do żołądka razem z pokarmami i były przyczyną rozlicznych cier- 

 pień, które ustały zaraz po ich usunięciu. 



Różne gąsienice dwuskrzydłych owadów można hodować w następujący 

 sposób: 



Okwitłe główki roślin złożonych (C o m p o s i t a e) jak Centaur e a, C ar- 

 duus, Cirsium, Lappa, Aster i t. d., oraz rozmaite naroślą roślinne, 

 zbierają się w końcu lata lub jesieni, albo też wcześnie na wiosnę i zachowują 

 w słojach szklanych obwiązanych muślinem. Jeżeli w nich znajdowały się po- 

 czwarki, to owady wylęgną się bez dodatku wilgotnej ziemi. Należy często 

 słoje przepatrywać, aby wylęgłe owady nie wyschły, gdyż w takim razie do zbio- 

 ru byłyby wcale nieprzydatne. Grzyby (po określeniu botanicznem rodzaju 

 i gatunku grzybaj, częstokroć mnóstwo gąsienic zawierające, kładą się na wilgo- 

 tną ziemię umieszczoną w słoikach lub doniczkach, które należy również muślinem 

 zawiązać. Gąsienice wkrótce wyłażą z grzybów i zagłębiają się w ziemię, skąd 

 po przebyciu ostatecznój przemiany co kilka lub kilkanaście dni (szczególniej 

 z początku) wychodzą całemi seryjami następujących po sobie^gatunków dwuskrzy- 

 dłych z rodzin Anthomyidae, Mycetophilidae i t. d., niekiedy wylęgają 

 się także chrząszcze i błonkoskrzydłe. Gąsienice, mieszkające w żywych roślinach 

 najlepiej zbierać na czas krótki przed ich przemianą w poczwarkę, lub po nastą- 

 pieniu już przemiany. Należy zatem rośliny przepatrywać pomijając bardzo 

 młode larwy, które mogą być brane dopiero w późniejszym "czasie. Gatunki 

 z rodzin Cecidomyidae, Agromyzidae, Phytomyzidae, które ży- 

 ją wewnątrz liści i toczą je swemi korytarzami, dopiero w ziemi przeobrażają 

 się w poczwarkę; nienależy więc zbytecznie się ociągać i gdy gąsienice są doj- 

 rzałe (co się poznaje po szerszych i zwolna tylko postępujących korytarzach) na- 

 leży liście zbierać i to w dużej ilości, gdyż nie ze wszystkich owady się wylegną. 

 Części roślinne z gąsienicami kładą się na wilgotną ziemię umieszczoną w doni- 

 czkach niepolewanych, które od czasu do czasu należy z zewnątrz skrapiać wodą } 

 albo też można umieścić doniczki na podstawkach, do których nalewa się nieco 

 wody dla utrzymania koniecznej wilgoci. Ziemi samej podlewać nie można, gdyż 

 najczęściej skutkiem tego występuje gnicie, które wszystko niszczy. 



Gąsienice żyjące w mule należy i w domu bardzo wilgotno trzymać, z boku 

 naczynia pozostawiając nieco suchego lub mniej wilgotnego miejsca, gdyż gąsie- 



