— 363 - 



Niekiedy dostają się do zbioru same tylko samice pewnych gatunków (jak 

 Cephenoniyia trompe, Oedemagena (H y p o d e r m a) t a r a n d i 

 i t. d., gdyż łowią je tylko na zwierzęciu w chwili składania jaj; przeciwnie 

 znowu samice gzów, które żyją u dzikich zwierząt trudne są do złowienia, gdy 

 tymczasem samców (np. Cephenomyia stimulator, H. lineata 

 i t. d.); podczas słonecznego dnia można schwytać na nagich szczytach gór, zdała 

 od zwierzęcia będącego karmicielem gąsienic. 



Niektóre gzy spoczywają w rozpadlinach skał; w Czerwcu i Lipcu O e s t r us 



0 v i s siada w szczelinach ścian owczarni, często w dużej ilości, skąd go trudno 

 z powodu pozornej ociężałości wydostawać. Niektóre gatunki. jakHyp. bo vis 



1 lineata można znaleźć na dróżkach bydlęcych słońcem oświeconych; życie 

 osobników jest bardzo krótkie i prawie wszystkie osobniki tych gatunków jedno- 

 cześnie latają. Gąsienice po większój części odchodzą w Maju i Czerwcu, nie- 

 kiedy jednak aż do Sierpnia. Znaczną więc część owadÓA? można w tym czasie 

 złowić przy pilnem przepatrywaniu dróg, któremi bydło chodzi. Hyp.Diana 

 siada na ścieżkach leśnych, H y p. Actaeon na suchym piaszczystym grun- 

 cie. D-r Win n er tz znalazł w Czerwcu wielkie mnóstwo Hyp. lineata 

 na ścieżce, którą tylko co przedtem przechodziły świeżo ostrzyżone owce. Różne 

 gatunki siadają także na krzakach, kwiatach i trawie. Ważnem jest wiedzieć, 

 że siedzące Hypodermy należy przykrywać siatką i nie czekać aż się same do 

 lotu zabiorą, niezaraz bowiem po spędzeniu wzlatują (toż samo stosuje się i do 

 niektórych innych dwuskrzydłych jak: L i s p e, wodne Empidae i t. d.) 



Jak mało jeszcze zbadano nawet europejskie gatunki Gzów, dowodzi tego 

 Mierocephalus Neugebaueri Porcz. Szanowny nasz profesor L. Neu- 

 gebauer w Tyrolu Włoskim na Monte Brione, a zatem w kraju przez spe- 

 cyjalistów wszechstronnie badanym, znalazł we Wrześniu nowy i wielki gatunek 

 należący do rodzaju, który dawniej opisałem według okazów złowionych w oko- 

 licach Jakucka w Syberyi Wschodniej. 



Jeżeli chcemy zdobyć gzy w większój ilości gatunków i osobników, tedy ko- 

 niecznem jest wyszukiwać ich poczwarki i gąsienice, według pewnego, określone- 

 go planu i następnie hodować je. Dla otrzymania dojrzałych gąsienic, t. j. ta- 

 kich, które same opuszczają zwierzę, w którem dotychczas żyły, należy wyszuki- 

 wać miejsca, gdzie zwierz ranne spędzał godziny, gdyż gąsienice głównie i pra- 

 wie wyłącznie wczesnym odchodzą rankiem. 



Gąsienice gzów w jeleniach żyjące, jak Cephenomyia r uf ib ar bis, 

 Pharyngomyia pieta, H y p o d e r m a Actaeon i H y p. Diana, 

 odchodzą od Marca do Maja, a mianowicie: naprzód odchodzi Hyp. Diana, 

 następnie C. r u f i b a r b i s, w Kwietniu Hyp. actaeon i Ph. pieta, 

 ostatnia nawet w Maju; przytem nadmienić należy, że gąsienice żyjące pod skó- 

 rą odchodzą w czasie ściślej ograniczonym aniżeli żyjące w jamie gardzielowej. 



W czasie wyżej wskazanym należy tedy Udać się do miejsc, w których zwie- 

 rzęta żer otrzymują (t. z. „szopy zwierzyny") podczas surowej lub ubogiej w ro- 

 ślinność wiosny. Tutaj kijem opatrzonym trójdzielnemi zakrzywionemi wideł- 

 kami (które można odśrubować) należy odwracać leżące na spulchnionej ziemi 

 siano lub inną pasze aż do odkrycia twardego gruntu. W warstwie powyższej, 



' * 24 



