— 365 — 



Pomiędzy owadami dwuskrzydłemi znajdują się całe skupienia drobnych 

 i wiotkich gatunków i często potrzeba dobrego wzroku, ażeby je spostrzedz na 

 wolności. Łowienie siatką często je uszkadza i chociaż tego sposobu niemożna 

 wyłączyć, wszakże najlepiej łowić je wprost z liści lub kwiatów w małe różnej 

 wielkości szklane epruwetki, których należy mieć duży zapas, ażeby każda po 

 jednym lub najwyżej po kilka żywych osobników zawierała. W przeciwnym ra- 

 zie owady albo zawilgną albo też zeschną się i zaledwie połowa zebranych bę- 

 dzie zdatna do zbioru. Dopiero w domu można je naszpilkować na srebrne 

 druciki. Między M ikr o d i p t e r a m i najwięcej znajduje się do odkrycia 

 nieznanych gatunków. 



Podczas większych wycieczek w okolice dotąd niezbadane, gdzie uwagę 

 zbieracza zwraca na siebie mnóstwo nieznanych mu dotąd gatunków większego 

 wzrostu, M i k r o d i p t e r a są po macoszemu traktowane nawet przez , fa- 

 chowych dipterologów i dla tego tak niedokładnie dotychczas są zbadane. 



Inne znów skupienia owadów dwuskrzydłych często nie zwracają naszej 

 uwagi z powodu swego jednostajnego wyglądu zewnętrznego; nie łowimy tedy 

 wielu rodzajów i gatunków rodzin: Tachinidae, Sarcopkagidae 

 i A n t h o m y i d a e, sądząc, że oddawna znajdują się już w naszym zbiorze. 

 Dopiero w domu, rozpatrując plon ekskursyi, wnosząc z pojedynczych złowio- 

 nych okazów nader często z przykrością spostrzegamy, że z lekkomyślnością 

 trudną do uwierzania przechodziliśmy obok zupełnie nowych gatunków, spiesząc 

 się ażeby na pobliskich krzakach złowić pięknego lecz pospolitego S y r p h u s 

 p y r a s t r i lub A s i 1 u s r u s t i c u s i t. d. Pomiędzy Anthomyidami 

 chętnie spoczywającemi na kwiatach H i e r a c i u m, przy pozornej tożsamością 

 taką znajdujemy różnorodność najrzadszych gatunków i form, że często bywa- 

 my prawdziwie zdumieni. Dla tego też najpoważniejszą zasadą każdego zbie- 

 racza, w wielu razach chroniącą go od zawodów jest: brać wszystko co tylko 10 sia- 

 tkę wpadnie lub zostanie nią dosięgnięte. Dopiero rozpatrywanie w domu naucza 

 co odrzucić należy. 



Niektóre gatunki dwuskrzydłych dla tego są rzadkie, że żyją w miejsco- 

 wościach ukrytych, niezwykłych lub ściśle ograniczonych. Dr. S c h i n e r 

 w swój faunie Austryjackiej nie umieścił ani jednego gatunku z rodzaju Olino- 

 c e r a; tymczasem później odkrył ich 8, a Dr. M i c k kilkanaście gatunków tego 

 rodzaju znalazł na kamieniach wystających z łożyska potoków i obryzgiwanych 

 wodą, na ścianach młynów wodnych i t. d. 



Piękna Hemilea dimidiata uchodziła za wielką rzadkość, dopók 

 niepoznano miejsca jej pobytu; kryje się ona na dolnej powierzchni liści nisko 

 położonych, a razem z nią przebywa wiele innych osobliwości z rodzin T r y- 

 petidae, Helomyzidae, Psychodidae (jak S p i 1 o g r a p h a h u- 

 m i f e r a) i t. d. 



Do wynalezienia takich owadów służy małe ręczne lusterko, które tak na- 

 leży kierować ażeby można było widzieć wszystko, co siedzi na dolnej powierz- 

 chni liści, 



