- 307 — 



osobniki tego gatunku złowiono w Austryi i we Francyi, należałoby więc i u nas 

 zwrócić baczną, uwagę na ten gatunek zaliczony prawie już do wymarłych. Inne 

 gatunki rodz. Thyreophora znajdują się na trupach koni i t. d.; wszystkie 

 są nadzwyczaj rzadkie i pokazują się już podczas pierwszych dni wiosny. R o- 

 b i n e a u-D e s v o i d y znalazł jeden gatunek (T. anthropophaga)w ana- 

 tomicznych preparatach szkoły medycznej w Paryżu, które w pył zamieniał. Na 

 zabitym orle przysłanym do Warszawy znalazłem w Maju żywą rzadką muchę: 

 Blepharoptera brachypterna Lw., dotąd z AVęgier znaną. 



Do łapania owadów dwuskrzydłych służy siatka, która jednocześnie jest 

 czerpakiem do koszenia po trawach i kwiatach, albo klapki mające kształt noży- 

 czek, albo też rurki szklane u dołu zatopione, podobne do epruwetek czyli rurek 

 probierczych, z tą tylko różnicą, że ich brzegi nie są wywinięte lecz proste; rur- 

 ki zatykają się korkiem. 



Siedzące na liściach owady chwytamy klapkami, przy czem nie należy 

 chwytać gałęzi; jeżeli owad jest ociężałym, przykrywamy go epruwetką, która 

 służy także do chwytania owadów na szybach, ścianach, pniach drzewnych i t.p. 

 Jeżeli gatunki siedzące należą do ostrożnych i zwinnych, to chwytamy je siatką 

 uderzając nią z góry na dół lub z boku. Fruwające w powietrzu chwytamy 

 siatką szybko machnąwszy z dołu ku górze. D o 1 i c h o p i d y lub E m p i d y, 

 biegające lub siedzące na wodzie, łowią się klapkami, przyczem końce roztwo- 

 rzonych klapek można zanurzyć w wodzie, zamoczenie bowiem owadów takich 

 nie psuje. Siedzące na ziemi A n t h r a x y, Asilidy, Lispy, Hypoder- 

 m y i t. d. przykrywa się siatką i czeka dopóki w worek nie wzlecą. Jeżeli na 

 pniach drzewnych siedzą zwinne T a c h i n i d y i t. p. to chwytamy je siatką 

 uderzając z boku; niezawsze się to udaje, gdyż każdy gatunek odmiennie ulatuje, 

 jeżeli tedy różne znajdują się gatunki, to doświadczenie nauczy jak nadal siatką 

 manewrować. Kosząc siatką, co jest najkorzystniej szeni na wiosnę i w początku 

 lata, należy często do niej zaglądać; w przeciwnym razie wszystkie dwuskrzy- 

 dłe zostaną popsute przez wpadające do siatki ślimaki i pająki; najlepiej zatem 

 po dwu lub trzech machnięciach rozpatrywać zawartość siatki. 



Znajdujące się w worku owady w rozmaity chwytamy sposób. Jeżeli jest 

 jaka rzadkość lub mucha większych rozmiarów i zwinna, to przytrzymuje się 

 ją z zewnątrz przez muślin, podnosi do góry i wprost bierze na szpilkę lub 

 chwyta nadstawiwszy większą epruwetkę, mającą na dnie kawałek cyjanku po- 

 tasu szczelnie przystający do ścian i owinięty bibułą. Jeżeli w worku jest wię- 

 cej owadów, (jak np. przy koszeniu), to większe wybierają się w sposób powyż- 

 szy, mniejsze zaś, łażące lub latające po ścianach worka, łowią się kolejno przy- 

 stawiając do nich i do ścian worka wyżej wspomniane epruwetki l ), których kil- 

 ka trzeba mieć z sobą. Postępuje się tu podobnie jak przy łowieniu na szybach, 

 przyczem od czasu do czasu wdmuchuje się w siatkę powietrze lub puszcza dym 

 tytoniowy dla odstraszenia uciekającej rzeszy. Jeżeli w worku dużo sztuk się 



') Epruwetki te są ze szkła grubego, z brzegami równo oszlifowanemi, około 4 — 4'/ 2 cali długie, 

 z otworem mającym około 1 cala średnicy. 



i 



