— 368 — 



znajduje, wtedy spędza się je na dno worka przez machnięcie siatką, następnie 

 zakręca worek, wkłada do kapciucba z pęcherza (używanego zwykle do tytoniu), 

 do którego poprzednio nalano kilka kropel eteru lub chloroformu i w końcu pę- 

 cherz u góry zaciska. Po chwili, gdy wszystko zostanie uśpione lub zabite, wy- 

 sypuje się zawartość siatki na biały papier i delikatnemi wybiera pensetami; du- 

 że sztuki zostają, zaraz naszpilkowane (jeżeli jest dosyć czasu), małe zaś umiesz- 

 czone w tak zwanym zbiorniku; jest to flaszka o równoległych ścianach, wysoka 

 około 4 do 6 cali, w otworze od l'/ 2 do 2 cali szeroka i zlekka wypełniona pocię- 

 tym papierem drukowym lub jeszcze lepiej cienkim papierem listowym (jedwa- 

 bnym). Mogą być w niej umieszczone owady żywe lub uśpione albo zabite cy- 

 jankiem potasu, tylko nie należy zbyt dużo pakować do zbiornika gdyż owady 

 spotnieją i staną się nieprzydatne do zbioru. Dobrze jest mieć oddzielny 

 zbiornik na większe i oddzielny na małe muchy. 



Przed wzięciem na szpilki należy naprzód owady pozabijać (jeżeli przed- 

 tem nie były zatrute). W tym celu do zbiornika kładzie się nieco owiniętego 

 w bibułę cyjanku potasu i pozostawia przez kilka minut, albo też jak inni robią, 

 wdmuchuje się dym tytoniowy, albo przenosi zawartość do epruwetek i zanurza 

 je -w gorącej wodzie. 



Bardzo małe lub delikatne albo rzadkie owady kładą się jeszcze na ekskur- 

 syi każdy do oddzielnej epruwetki; najlepiej używać w tym celu małych epruwe- 

 tek (około 1% do 2-ch cali długich, w otworze do 4 linij szerokich; 20 do 30 ta- 

 kich mieści się w niewielkiem etuisj. "Większe epruwetki zaAvierające truciznę 

 służą tylko do łapania i trucia owadów, zaraz więc po zatruciu należy owady 

 zsypywać do zbiornika lub brać na szpilki. H. L o e w i R. S c h i n e r naju- 

 silniej zalecają, ażeby większe lub średniej wielkości owady brać zaraz na szpil- 

 ki (różnój grubości, od %— 1 do 4) i wstawiać do okrągłych lub owalnych pude- 

 łek o dnie korkowem, z rdzenia bzowego lub najlepiej z rdzenia Agawy ame- 

 rykańskiej '). Przekonałem się jednak (mianowicie na wycieczkach w okolice 

 mniej znane, gdzie dużo się zbiera), że nakałanie na ekskursyi dużo zajmuje cza- 

 su, robota idzie zbyt pośpiesznie, niedbale i dużo odrzuca się potrzebnych oso- 

 bników, przytem często wiatr przeszkadza. Dlatego to większą część połowu 

 biorę do zbiorników i w domu tegoż dnia naszpilkowywam; przy braku czasu 

 większe owady można brać na szpilki nazajutrz z rana. Rzadkie też gatunki, 

 jako też B o m b y 1 i dy, które łatwo tracą włoski, należy koniecznie zaraz na 

 ekskursyi brać na szpilki. 



Drobne dwuskrzydłe bierze się w domu na najcieńsze szpilki (»/„ do 2 / 0 ), 

 a najdrobniejsze na druciki srebrne *), któremi przekała się tułów (t h o r a x) 



i) Na ekskursyi są potrzebne dwa takie pudełka, jedno dla większych drugie dla mniejszych 

 osobników; pudelka powinny być małe, mianowicie takiej wielkości, żeby je można wygodnie po- 

 mieścić w kieszeni. Korek, którym dno jest wysiane powinien mieć około 4-ch linij grubości, bez 

 i agawa 5 linij gr.; gdy dno jest korkowe należy mieć z sobą cążki do wpinania szpilek. 



) Druciki srebrne na końcu zaostrzone tak zw. „Minutien Nade In*' sprzedaje Józef Mfll- 

 1 er Nadlermeister (Wien II Bez. Karmelitergasse N. 2) za looo sztuk 3fl.5o kr.;w razie przesłania pie- 

 niędzy bardzo akuratnie odsyła zamówione szpilki. Posiada on zawsze duży zapas szpilek czarnych 

 lakierowanych, mianowicie N. 3 / 0 O 000 sztuk = 1 fi. 40 kr.), 2 /o C =1 ■ 20 ) Vo > 1 C= 1 i lo), 2i3 

 (=4 fl.), 4 i 5 (=90) i 6, 7, 8 (= 80 kr.). 



