— 370 — 



Po przyniesieniu do domu zabija się owady cyjankiem potasu (kali cyana- 

 tum), poczem małe Nematocera nasadza się na srebrne druciki albo przez 

 środek tułowiu albo też jeszcze lepiej z boku. żeby nie zepsuć rysunku znajdującego 

 się na plecach, poczem w sposób powyżej opisany wpina w sześcianki z rdzenia. 



Większe Tipulidy należy naklejać na mikę. U nas szanowny profe- 

 sor A. Waga posiada cały zbiór tak naklejonych owadów, za jego też przy- 

 kładem poszedł D-r H. Dziedzicki, który po wielu bezskutecznych próbach 

 zachowania pięknych i całych osobników zwrócił się do tego sposobu przecho- 

 wywania owadów. Manipulacyja nalepiania odbywa się w następujący sposób: 



Owad zostaje zabity cyjankiem potasu, gdyż inne środki w tym celu uży- 

 wane, jak eter, chloroform, benzyna, są nieodpowiednie, albowiem wywołują 

 skurcz tężcowy mięśni kończyn, skutkiem czego utrudniają wyprostowywanie 

 nóg, konieczne dla następnego ich przyklejenia; nadto jesteśmy w takim razie 

 narażeni na połamanie delikatnych nóg. To samo można powiedzieć o zabijaniu 

 gorącą wodą (przez zanurzenie w niej zamkniętej epruwetki z owadem). Pod 

 wpływem ciepła skrzydła zwijają się, nogi wysychają, a tężec i w tym razie 

 występuje. Owad bardzo krótko pozostaje w gazie wydzielającym się z cyjanku 

 potasu, t. j. dopóki drgać nie przestanie; przy dluższem pozostawieniu owadu 

 w trującym gazie i przy takim nawet sposobie zatruwania może nastąpić tężec. 

 Po zabiciu przykleja się owad na kwadratowym kawałku miki, który wyłupuje 

 się z grubego kawała miki za pomocą karty i rozcina nożyczkami na kwadraty 

 żądań ej wielkości. Dla przyklejenia owadu, na środek tabliczki mikowej 

 odpowiedniej wielkości, t. j. takićj, ażeby rozłożone nogi i skrzydła wygodnie 

 pomieścić się mogły, puszcza się kropelkę roztworu najlepszej gumy arabskiej, 

 nadając jej pędzelkiem odpowiedni kształt okrągły lub podłużny i do kropli tej 

 przykleja się dolną powierzchnię tułowia lub odwłoku. Po zupełnem wyschnię- 

 ciu gumy (co bardzo prędko następuje) rozprowadza się nogi nadając im położe- 

 nie takie jakie mają za życia owadu podczas spoczynku. Następnie, pędzelkiem 

 umaczanym w słabym roztworze gumy arabskiej przylepia się końce nóg do miki; 

 skrzydeł albo się wcale nie przylepia, albo też ich końce przykleja się do miki 

 tym samym roztworem, nadając im położenie prostopadłe do ciała owadu. Po 

 znpelnem wyschnięciu preparatu, pędzelkiem umaczanym w wodzie obmywa się 

 z miki nadmiar gumy, tabliczkę mikową wkleja się w rozłupany kawałek papieru 

 brystolowego takiej samej szerokości i po zaschnięciu osadza się papier na zwy- 

 czaj nej szpilce. 



Wspomnę jeszcze pokrótce o przyrządach do łapania owadów dwu- 

 skrzydłych. Siatka zupełnie jest podobna do siatki na motyle; powinna być lek- 

 ka i mocna. Obrączka siatki z drutu żelaznego (do 3 linij grubego) mająca 

 średnicy około 0—10 cali, powinna być u dołu opatrzona śrubą, zapomocą któ- 

 rej w razie potrzeby przyśrubowy wa się do lekkiej laski trzcinowej lub pieprzo- 

 wej. Bardzo dobre są obrączki składane na 2 lub 4 części, gdyż łatwo je w kie- 

 szeni nosić. Obrączkę obszywa się wokoło mocnem, grubem płótnem, do które- 

 go przyszywa się worek z białego muślinu. (S c h i n e r radzi używać najlep- 

 szego tiulu angielskiego). Worek powinien być około 20 cali długi i o dnie za- 

 okrąglonem. Wybierając się na większą i dłużej trwającą wycieczkę, należy 



