Godysław-Paweł 28 — 30. 



27. Wyd. 1711, ks. I. str. 22: „Polanie i. e. campestres". 



28. Wyd. 1764, str. 7. 



29. Wyd. 1767, str. 1 i 28. Tenże autor w Elzewirowskiej Respublica sive status regni Polo- 

 niae i t. d. Lejda 1627, str. 37 — 38 mniej więcej to samo powtarza. 



30. Dodatek do „Czasu" XII, 570. 



31. Dzieje nar. pols. III, 56. 



32. Dzieła, Warszawa 1864 str. 545. 



33. Wyd. 1768 str. 16. W Respubliee Elzewir. str. 243 dwojaki wywód nasuwa: „Polon 

 a campestri planaąue regione, vel a venatione. Pole enim venationem et planieiem Slavis significat. 



34. Hist. nar. pols. 1824 I', 589 do 601. 



35. Hist. nar, pols. 1803 II, 59. 



36. Szafarzyk Slaroż. II, 57, 168; Casopis ćesk. Mnsea 1835, str. 367. . 



37. Rys. dziej. nar. pols. I, 206. 



38. Krytyczno-porówn. gram. jęz pols. 146, 171, 289. 



39. 463 do 479. 



40. 63 do 73. 



41. 74 po 78. 



42. W. Pol w Kłosach VIII, 107, kol. 1. 



43. Wójcicki Pieśni ludu 177, 178. Piosnka ta zapewne ludową, nie jest; ale jej autor formę 

 Małopolan wziął z ust ludu, bo inaczej napisałby Małopolanin. 



44. Ateneum 1876, II, 389. 



45. Jagicza Archiv III, 466. 



46. Ateneum 1877. I, 386. II, 105, 111. 



47. Encyklopedyja roln. II, 8.7 kol. 1. „Równia" u Górali znaczy równina. 



48. Kolberg Lud. Kujawy I, 53, 



49. Kalendarz Jaworskiego 1867. str. 48 kol. 2. — Witwicki o Hucułach 1873. str. 25. 



50. J. K(onopka) Pieśni ludu krak. 73. 



51. Kolber g Lud. Krak. I, 116. 



52. Encyklop. roln. II, 828 kol. 2. 



53. Połuj ański Wędrówki po gub. Augustowskiej 89. 



54. Tamże 90, 199. 



55. Encykl. roln. II, 826 kol. 1. 



56. NeskoRko slov o kuRture pervobytnyh i drevnih Sloyjan, Warszawa 1880. str. 6. 



57. N e h r i n g Iter florian. 65. 



58. S o ł o w j e w Istorija Rossii wyd. 4, 1, 313. 



59. Kryt.-porówn. gram. jęz. pol. 431. 



60. Miklosisch Vergl. Lauthlehre der Slaw. Spr. 1852, str. 477. — B a u d o U i n O drev.- 

 poRsk. jaz. 41. — Kopczyński Poprawa błędów 43; jegoż Gram. jęz. pols. 1817 str. 73. 



61. Chwalczewski wyd. 1829. I str. 35: >» Polscze; ale być może iż wymawiał on scze jak sce 

 bo pisze na str. 37 np. z ienczy z jeńcami, plczy płci, arczibishtp, obictnicze, koszczyelnych, czyalo i t. d. 

 W rękopiśmiennych zabytkach polszczyzny nie udało mi się znaleźć formy VII przypadkn od Polska. 



62. Linde p. w. Polska, podając z Falibogowskiego (XVII w.) formę w Polszczę, dodaje: dziś pi- 

 szą w Polsce. Przytoczony w przypisie 60 Kopczyński, pod koniec XVIII w. wystąpił przeciw zakoń- 

 czeniu szcze. 



63. Rozprawa i wnioski str. 393; ciekawe dowodzenie Brodzińskiego. Str. 558 wniosek XI, 2. 

 zalecając postać w Polszczę, wyraźnie dodaje, iż trzyma się przy tern „powszechniejszego zwyczaju'' 

 ale mówi to tylko o pisaniu, nie zaś o wymawianiu; przypuszczać należy iż w tym razie odwoływano się 

 do pisania yako do wiernego obrazu wymawiania. 



64. Białorusiń. Polszczą, VII przyp. u Polszczy; ukraiń. na Polszczy, patrz Wacław z Oleska 

 Pieśni pols. i rus. ludu galie. 392. rossyjs. P ofose, vz Polisę (może przez analogiją do bohśe,dafaae,menbse) 

 Htew. prowinc. Palszczia (zapewne przez pośrednictwo Białorusinów) Pismo zbiór, wileńs. 1862 str. 151; 



65. „Kto ten rzeczownik Po'ska, powiada na str. 121 swej Gram. hist.-kryt. jez. pols., pomimo 

 przestrogi Kopczyńskiego, w przyp. III i VII 1. p. mówi i pisze Polszczę, zamiast według prawidła 



