— 428 — 



Z podobnych też lub nieco grubszych może być daszek, nachylony cokolwiek 

 w jedne stronę, ażeby z niego łatwiej spływała woda deszczowa. Zamiast dna 

 musi budka mieć dwie dosyć mocne beleczki drewniane, łączące ścianę zachodnią 

 ze wschodnią; obie beleczki mają być ku środkowi budki posunięte, lecz nie zu- 

 pełnie do siebie zbliżone. Rozmiary takiej budki są wprawdzie dowolne, nie 

 powinny jednak być ani zawielkie, ani zamałe; w każdym razie będą one wy- 

 starczające, jeżeli wysokość i długość ścian budki mieć będzie przynajmniej po 

 60 centymetrów (2 stopy). 



Oprócz drewnianej potrzeba jeszcze mieć drugą blaszaną budkę, podobnie 

 zrobioną, lecz mniejszą od tamtej. W tej blaszanej budce mogą ściany, zacho- 

 dnia i wschodnia, mieć kształt żaluzyj; daszek najlepiej postawić płaski, a dno 

 zrobić z żelaznych pasków, oddalonych od siebie na kilka centymetrów (5 lub 6) 

 i łączących zachodnią ścianę blaszaną ze wschodnią. Ściany blaszanej budki 

 mogą mieć na wysokość i długość po 40 do 50 centymetrów. Jeżeli blaszaną 

 budkę wstawimy w drewnianą, umieściwszy ją pośrodku tejże i odpowiednio 

 zapomocą drutów albo śrub do niej przytwierdziwszy, mieć będziemy złożoną 

 budkę dla termometru. Kiedy obserwator, oprócz temperatury powietrza, pra- 

 gnie także robić spostrzeżenia nad stopniem jego wilgoci, wtedy potrzeba mu 

 koniecznie dwu termometrów. W tym też razie dobrze jest umieścić oba termo- 

 metry na jednej wspólnej ramce metalowej obok siebie, wstawić ramkę w środek 

 budki blaszanej i dobrze przytwierdzić do żelaznych pasków, o których wspo- 

 mnieliśmy wyżej. 



Stosownie do okoliczności miejscowych i dogodności obserwatora cała budka 

 może być postawiona na słupkach drewnianych na ziemi ale nie w mniejszej odległo- 

 ści od jej powierzchni j ak na 3 metry (1 0 st ) i przytem tak skierowana, żeby otwartą, 

 swoją ścianą była zwrócona wprost ku północy. Dla dojścia do termometru znaj- 

 dującego się w tak postawionej budce potrzebne są schodki, albo drabinka. Może 

 także budka być przytwierdzona do okna północnej ściany domu, w którym mie- 

 szka obserwator; wtedy atoli baczyć trzeba na to, ażeby termometr był oddalony 

 od okna przynajmniej na dwie stopy. Jeżeli to być może, w zimie najlepiej nie 

 opalać tego pokoju, przy którego oknie budka z termometrem jest ustawiona. 

 Przed samą obserwacyją, lub podczas niej, nienależy otwierać lufcika naprzeciw 

 okienka budki się znajdującego, gdyż temperatura pokoju wpływać będzie na 

 termometr i spowoduje niedokładność spostrzeżenia. 



5. Odczytywanie termometru. Obserwacyją termometryczna polega na za- 

 uważaniu tego punktu, którego dosięga wierzchołek słupka rtęci na podziałce 

 (skali) termometru. Dla uniknienia błędów obserwator winien trzymać oko 

 w tej samój wysokości, w jakiej znajduje się wierzchołek rtęci. Bez względu na 

 to, czy skala termometru podzielona jest na 80 części (stopnie Reaumura), czy 

 na i00 (stopnie CelsyjuszaJ, zawsze powinna ona mieć nietylko całe stopnie, ale 

 i dziesiąte ich części. Zwykle też bywają na stacyjach meteorologicznych ska- 

 le tak dzielone, iż jedna kreska od drugiej oddalona jest o dwie dziesiąte części 

 stopnia (0°,2). Na takiej skali można daleko dokładniejszy zrobić odczyt, ani- 

 żeli wtedy, kiedy ona ma tylko całe stopnie. Jeżeli w czasie obserwacyi wierz- 

 chołek rtęci znajduje się na samój kresce, wtedy od razu widzi s ; ę liczbę ca- 



