- 442 — 



nik musi być tuż pod górnem naczyniem umieszczony i albo do jego szyjki przy- 

 lutowany, albo zapomocą odpowiednich uszek na niej zawieszony; codo rozmiarów 

 swoich zbiornik może być znacznie mniejszy od naczynia górnego i stanowić 

 niewięcej jak czwartą część jego objętości. Dla łatwiejszego wylewania wody 

 ze zbiornika, najlepiej zaopatrzyć go u dołu w kranik. Oba razem naczynia 

 stawiają się na miejscu otwartem, zbyt bliskiemi przedmiotami ani z boku, ani 

 z wierzchu nie otoczonem, a więc albo na dachu albo na ziemi, zdała od drzew, 

 ścian i zabudowań; to miejsce należy tak obrać, żeby obserwator miał_do niego 

 łatwy przystęp. Starać się też potrzeba, ażeby w mowie będąca część pluwijo- 

 metru niemogła się w czasie wiatru przewracać, a więc musi być dobrze podpar- 

 ta; oprócz tego powinna mieć otwór górny poziomo ustawiony, żeby krople de- 

 szczu mogły weń swobodnie wpadać. 



Kiedy nazbiera się cokolwiek wody w naczyniu, musi ona być starannie 

 przez odemknięty kranik wypuszczona do podstawionej miary. Taką zaś miarą 

 bywa zwykle szklany walec o małej podstawie a znacznej wysokości, podzielony 

 dokładnie na drobne części. Skala jest narznięta na ścianie walca i ma napisy 

 wskazujące albo objętość różnych jego części, albo liczby odpowiadające wprost 

 wysokości warstwy wody. W pierwszym razie rozmiary otwartćj ściany naczy- 

 nia, na którą deszcz bezpośrednio pada, są niezależne od rozmiarów szklanego 

 walca; może on też służyć do mierzenia wody, gromadzącój się w naczyniu do- 

 wolnych rozmiarów, byle one były obserwatorowi dokładnie znane. W drugim 

 znowu razie szklana miara, wskazując wprost wysokość warstwy wody. przydać 

 się może tylko do naczyń tego rozmiaru, jak to, na którem oparte jest urządze- 

 nie jój skali. Ażeby wykazać związek, zachodzący pomiędzy rozmiarami otwar- 

 tćj ściany naczynia a miarą szklaną, przypuśćmy, że powierzchnia, na którą wo- 

 da deszczowa spada, jest=P, wysokość zaś warstwy tejże wody jest=TF; zatem 

 P. W wyraża objętość wody. Chcąc ją zmierzyć, musimy wiedzieć, jaką ma ob- 

 jętość woda. kiedy na powierzchni P utworzy warstwę o wysokości W=l, 

 przyczem ta jedność może oznaczać jeden milimetr lub jedne liniję; a że wte- 

 dy objętość wody jest=P, czyli równa powierzchni otwartćj ściany naczynia, 

 lecz wyrażonej w sześciennych (kubicznych) jednościach tego samego gatun- 

 ku, co W— 1, przeto nietrudno dostrzedz, że wysokość całój warstwy wody 

 znajdziemy, gdy jej objętość PW przez P podzielimy. Do znalezienia objęto- 

 ści P.W służy pomieniona wyżśj miara szklana, mająca podział wskazujący 

 objętość różnych jój części. Zwykle miara podzielona bywa na centymetry 

 sześcienne; wlewając w nią wodę widzimy odrazu. jaką liczbę takich centyme- 

 trów ona obejmuje; podzieliwszy zaś tę liczbę przez ilość P wyrażoną także 

 w centymetrach sześciennych, znajdziemy szukaną wysokość warstwy, jaką 

 miałaby woda deszczowa na powierzchni ziemi, gdyby w nią nie wsiąkała '). 



!) Przylda.il. Wewnętrzna średnica otwartej ściany naczynia mającego kształt walca wynos 

 30 centymetrów=:3oo milimetrów; powierzchnia zatem tej ściany ma 70680 milim. kwadratowych 

 co wynosi 70,680 centymetrów sześciennych. Dajmy na to że w czasie deszczu woda zebrana i do 



