III 



Najades inter Equisetaceas et Cycadeas, si evolutio genimae fructiferae et lia- 

 bitus totius plantae respiciatur, médium tenent. Quod gemmae fructiferae evolutionem atti- 

 net, stigmata et stamina jam adsunt , non quidem perfecta, ut in monocotyledonibus inveni- 

 untur, tamen eum usque in gradum evoluta, ut rudimenta amplius dici non possunt j gemma 

 fructifera mox ad alabastrum transitum faciens ordinem hune perfectioribus plan'tis associât. 

 Huic plantarum ordini nostra gênera Rotularia, Ànnularia, Bêchera, qua fragmenta 

 Hippuridum, Ceratophy 11 orum , Chara, etc. adnumeramus. 



Secundus evolutionïs vegetabilium gradus consistit in eo, quod gemma in 

 alabastrum transmutât a sit, quod primo partes florales et génitales, de- 

 nique se m en in sinu suo fovet. Semen hoc unica cotyledone seu folio acuminato 

 germinat. — Monocotyledones plantae. 



Indolem harum plantarum constituit organisatio foliorum, quae cum ea caudicis vel 

 trunci nondum e diametro opposita cernitur. 



Ad tertium et ultimum evolutionis vegetabilium gradum eae numerantur plantae, 

 quae duabus vel pluribus c o ty 1 edo nibus diversimode formatis, semper 

 tamen oppositis, germinant, et in quibus organisatio ac evolutio foliorum 

 cum ea trunci vel caulis jam perfecte e diametro opposita considéra ri 

 possunt. 



Si omnes a wilbrando prolatas rationes simul et quasi una obtutu contemplamur, nul- 

 lum nobis dubium, Equisetaceas, Najades et Cycadeas ob suam naturalem indolem 

 maxime affines esse, quamvis figura externa habitusve superficialis maximopere varians contra 

 dicat, ideoque qua ordines affines unam quasi cohortem efficientes et gradatim in Mo- 

 nocotyledones transeuntes servandae. \ 



His praemissis clare elucet, primaevam vegetationem in angustum primi evolutionis ve- 

 getabilium gradus spatium coarctandam esse, in quo tamen habita ratione climatis aërisque 

 maxime a hodiernis alienata vegetatio procerior et vigore opulentior fuisse videtur, quam nunc 

 climate permutato in iisdem ordinibus plantarum invenitur, etiamsi et has ipsas climatis mu- 

 tationes ad novas plantarum formas progignendas conferre potuisse non negamus. 



Si vero externam primaevo tempori adscriptarum plantarum formam , solam nobis in 

 ectypis relictam, seorsim a gemmarum evolutione progressiva consideramus, singulas videmus 

 summa cum simplicitate incipere, et plerumque eam perfectionem assequi, quae transitum ad 

 sequentem ordinem indicare videtur, vel vice versa a forma perfectiori in simpliciorem de- 

 crescere, ut cum proxima conjungi possit. Nonnulla vegetabilia plane interiisse videntur; aliae 

 huedum isolatae quasi orbatae conspichmtur sociarum vel affinium detectionem expectantes , 

 multarum, quia plurimarum , nihil nisi fragmenta nobis supersunt. 



Caeterum , quamquam tam exiguam modo habeamus suppellectilem harum vegetabilium 

 reliquiarum , tamen si quis singula ectypa cum hodiernis plantarum generibus velit conferre, 

 quae microscopicis nituntur characteribus in ectypis vix unquam servandis , is profecto oleum 

 et operam perdet. Characteres vero ex organisatione externa petiti tantum in nostro opère 

 valent, nec facile quis dubitabit , in génère Lycopodiolite a clariss. s chlotheimï o con- 

 stitué), vera Lycopodia, in L epi do dendr is et Filicitibus veras Filices, in Cala- 

 mitibus Equiseta, in Ànnulariis et Rotulariis Najades praefiguratas esse. 



Vegetatio tertiariae formationis montium saxis cretaceis superpositae, ubi veraePalmae 



A2 



