IX 



Obs. Nomen Lignitum a Mineralogis Galliae Spissoxylo substitutum, cum melius forma- 

 tionem carbonis e lignis palam facit , retinendum esse arbitramus. 



7. LYCOPODIOLITES Ophyurus. 



L. cicatricibus squamaeformibus rhomboidalibus utrinque acuminatis supra médium scu- 

 tatis , foliis linearibus acuminatis. 



Sagenaria Ophyurus. brongn. Class. des vèg. foss. p. 27. L 4./. i. 



8. LYCOPODIOLITES cordatus. 



L. cicatricibus squamaeformibus obcordatis, foliis linearibus seu lanceolato - linearibus 



flexuosis. 

 Tab. nost. 56. /. 3. 



In schisto Lithantracum nigrescente Angliae ad Yarrow in districtu Durhamensi. 

 (buckland). 



C). LYCOPODIOLITES affinîs. 

 L. cicatricibus squamaeformibus tetragonis , foliis linearibus. 

 Tab. nost. 56. /. 1. 



Cum priore ad Yarrow 

 Obs. Cicatrices cum ramis L. dichotomi conveniunt, folia vero , quae in illo semper 

 stricta esse videntur, in hoc flexuosa deprehenduntur. 



10. LYCOPODIOLITES dichotomus. 

 L. cicatricibus squamaeformibus, inferioribus obovatis, superioribus rhomboidalibus ra- 



meis subtetragonis , medio scutatis triglandulosis, foliis linearibus acuminatis 12 18 



pollices longis. 



Lepidodendron dichotomum. sternb. Fers. fasc. 1. p. IQ. 23. t. 1. 2. 3. 

 In schisto Lithantracum Bohemiae ad Swina. 



Obs. Maximum inter congenera hucusque nota transitum a Lycopodineis ad Filices 

 primaevas (Lepidodendra nostra) indicare videtur. 



Tribus secunda Lycopodiolitum, stipite non arboreo, foliis sine ôrdine sparsis, adhuc 

 vix nota, verbo tantum indicari valet; hue pertinet verosimiliter Lycop odiolites 

 squamatus brongn. Z. cit. t. 6./. 1. a. b. ^Lycopod. rhode Beitràge zur Pflan- 

 zenk. t. g. f. 1. t. 10. /. 3. 4. 5. etï L. Bucklandi brongn. L cit.p.76. 



Synonyma auctorum veterum ad Lycopodiolites spectantia ob defectura ectyporum 

 ipsorum vix extricanda ; notanda tain en sunt: 



Lythoxyla squamosa, squamis longioribus euspidatis. volkm. SU. subt. t. 8. 

 f. il. 12. 13. 14. t. g.f.U -— par k 1 n s. Org. rem. vol. 3. t. 9. — walch. Natur- 

 gesch. d. Verst. 3. t. 3. W. et t. 10. /. 1. 



Obs. Clarissimus Adolphus brongniart in opère supra laudato affinitatem hujus generis 

 cum Lycop odiis nostris egregie extricavit iconibusque comparativis t. 4. f. 1. 2. 3. 

 elucidavit, gênera plura in posterum separanda indicavit, nihilo tamen minus veras 

 Lycop odiolitis species, uti L. Ophyurum, cum veris Lep i dodendris in génère 

 suo Sagenaria conjimxit, si nomen Lycopodites illis servavit plantis, quas sepa- 

 randas ipse censuit. Quamquam pro certo habemus, si Lycopodia viva arborescen- 

 tia detegerentur, verosimiliter genus proprium affine constituere, ob maximam tamen 

 organisationis similitudinem tamquam prototypus hujus generis sub nomine Lycopo- 

 diolitum eas proponere ausum suasumque nobis videbatur. 



C 



