— XXXY 



Praetermissis figuris antiquioribus hue referendae sunt; rhode Beitr. z. Pfanzenkunde 

 d. Vorw. t. 9. /. 5. 6. 7. 8. — Trans. geol. soc. sec. séries, vol 1. p. 2. t. 47. — 

 breithaupt in Isis 1820, p. 43Ç). t. 4. 



Inveniuntur arbores integrae in Saxon la ad Ilainchen , in Silesia ad Buchberg , quae ad 

 Pal m as referri valent; fragmenta arborum in Hungaria , Bohemia, Germania et An- 

 glia frequentissime in formatione tertiaria animadvertuntur. 



Inter Carpolites plures reticulati , alii foraminibus tribus praediti in diversis mon- 

 tmm formatioiribus latentes ad Palm a s referri debere vix negandum videtur , quam- 

 quam de illis nil certioris judicare licet. Talis est 

 5. PALMACITES astrocariiformis. 



Carpolites reticulatus. sterne. Fers. fasc. 1. t. 8. /. 23. a nobis parvitate non 

 obstante cum fructibus As tr o ca rii Ai ri, A. vulgaris, A Java ri et A. Tu eu m a clar 

 marti i, exceptis foraminibus stellatis in carpolite nostro non conspicuis, comparatur. 

 Invenitur in schisto Lithantracum Bohemiae ad Radnitz. 

 h. PALMACITES coryphacformis. 



P. Carpolites Mantelli. Trans. geol. soc. sec. séries. 1. p. 2. t. 46. /. 3. 4., in super- 

 ficie reticulatus, ad fructus Coryphae martius gen. et spec. Falmar. t. 50. accedit. 



5. PALMACITES Faujasil 



P. Carpolites Faujasii in Annal. Mus. Par. 1. p. 445. t. 2Q. descriptus et icône ex- 

 pressus ob tria foramina in fructibus Palm arum communia huic generi omnino ad- 

 scribendus. est. 



In terra umbrina Germaniae ad Bruhl et Liblar. 



6. PALMACITES Noeggerathi. 



P. Carpolites priori simillimus , trivalvis , foraminibus tamen expers , fructibus Palma- 



rum similis, 

 Tab. nost. 55. f. 6. 7. 



E ditione transrhenana a noeggeràtho jam indicatus. 



7. PALMACITES àubius. 



P. Carpolites umbonatus et striatus trivalvis lineis elevatis pluribus no ta tus, 

 Tab. nost. 58. /. 3. a. b. c. d. 

 noegg. foss. Baumst. i. p. 49. t. 2. 



8. PALMACITES caryotoides. 



P. Phy llolite s. Folium pinnatifidum striatum, laciniis more Cary o ta rum inaequaliter 

 incisis, terminali majore truncata. 



Tab. nostr. 48. J. 2. 



In schisto Lithantracum Bohemiae ad Swina. 



Obs. Spécimen duplo majus , nec tamen integrum , in tecto Lithantracum in loco indica- 

 to vidimus , quod vero , cum illud desumere conabamur, in partes minutas dilapsum 

 fuit. In collectionibus ill. schlotheimii, A c a de mi a e B o n n ensis et S tum miana 

 Sariponti plures fructus praesertim e formatione minerae ferri asservantur, qui reticu- 

 lati sunt et cum iconibus fructuum Palmarum in Monographia praestantissima celebris 

 peregrinatoris comparari merentur. 



Inter Synony ma dubia recensendae sunt icônes parions, Org. rem. t. 6. f. 4. 9., t. 

 7. jf. 1. 2. 3. 4. 5. 



XXXII. NOEGGERATHIA. 



Genus incertae sedis. 



Caudex ignotus. Rami teretes pennam ansermam aequanles , lignescenles. 

 Folîa alterna approximata obovata, ramum basî semiamplexantia , apice pectinato- 

 dentata seu incisa, caeterum întegerrîma. 



I 2 



