T 



1918, er op, dat dit dier vooral in verontreinigde wateren zijn maxi- 

 male ontwikkeling vertoont. Ook spr. heeft dien indruk. Te Beekhuizen 

 en in de Orderbeek kwam het het meeste voor tusschen het afgevallen 

 beukenblad, dat in de sprengen lag. Bij het zoeken beveelt hij dus aan 

 vooral te letten op plaatsen, waar plantaardige detritus ligt. 



De Heer P. N. van Kampen spreekt ten slotte over de Rhizoce- 

 p hal en der Siboga-E xpeditie. Bij de door parasitische levenswijze 

 veroorzaakte sterke reductie, die het lichaam der Rhizocephalen heeft 

 ondergaan, is het moeilijk bij hen kenmerken te vinden, waarnaar de 

 soorten kunnen worden onderscheiden. Zoo komt dan ook Smith in 

 zijn monographie van de Rhizocephalen van Napels tot de conclusie, 

 dat het genus Saccidina slechts één soort bevat, die dan kosmopoliet 

 zou zijn, terwijl daarentegen Giard en Kossmann een groot aantal 

 soorten van hetzelfde genus onderscheiden, die soms echter alleen door 

 den gastheer worden gekarakteriseerd. 



Ongetwijfeld gaan beide opvattingen te ver. Al zijn de diagnosen 

 der door Kossmann van de Philippijnen beschreven soorten dikwijls 

 onvoldoende, toch toonen ze aan, dat er verschillen met de Europeesche 

 S. carcini bestaan. Grootendeels zijn deze gelegen in verschillende 

 papillen (S. corculum) en borstels, die den mantel uitwendig bedekken. 



In het Siboga-materiaal werden enkele van Kossmann' s soorten met 

 meerdere of mindere zekerheid herkend; zoo hip . S. corcidiim ^ïv jpilosa 

 (= crucifera). De laatste vertoont in verschillende stadiën typische 

 verschillen, die hen op het eerste gezicht niet als een en dezelfde soort 

 doen herkennen: de aanvankelijk dunne, later sterk verdikte cuticula 

 is eerst gelijkmatig met dicht opeenstaande borstels bezet; door groei 

 van het 'dier ontstaan vervolgens in de buitenste lagen der cuticula 

 groeven, die een vrij regelmatig netwerk vormen, waartusschen de 

 borstels in bundels staan. Het op de toppen der borstels liggend vliesje, 

 dat Kossmann bij zijn ,,S. crucifera'' beschrijft en als een soortseigen- 

 schap beschouwt, is niets anders dan een afgestooten vroegere cuticula; 

 bij een der Siboga-exemplaren komt het in denzelfden vorm voor. 



De cuticula vertoont den gewonen laagsgewijzen bouw met vertikale 

 poriekanalen, die zich waarschijnlijk ook in de borstels voortzetten. 

 Deze borstels zijn overigens niet hol en, in afwijking van het gewone 

 type der Arthropodenborstels, uitsluitend producten der cuticula. 



Het feit, dat dergelijke borstels voornamelijk bij rifbewoners voor- 

 komen en bij diepzeevormen geheel ontbreken, doet veronderstellen, 

 dat hun functie daarin bestaat, dat ze, wanneer de gastheer zich boven 

 de oppervlakte der zee bevindt, een waterlaagje vasthouden en zoodoende 

 uitdrogen der Sacculina voorkomen. 



