VIII 



Terwijl bij kortstondige bestraling van een wijfje met rijpe eicellen 

 alleen het eerstvolgend broedsel bezwijkt en de volgende broedsels 

 normaal, zelfs zeer rijkelijk zijn, ziet men bij langere bestraling, dat 

 ook de jongere ontwikkelingstrappen der eieren beschadigd moeten 

 vrezen, totdat ten slotte volkomen steriliteit gevonden wordt. Als 

 gevolg van één enkele bestraling kan men bij een Daph7iia, na tal van 

 abortus, plotseling weer normale jongen zien verschijnen, wanneer 

 namelijk de oögonia niet beschadigd waren. Zoo heeft Spr. 6 Januari nog 

 nawerking bespeurd van een bestraling, die 23 November gedurende 

 enkele uren op kapsel A had plaats gehad ; na 6 Januari werden weer 

 normale jongen voortgebracht. 



Uit het onderzoek van microscopische doorsneden blijkt, dat de scha- 

 delijke werking van het radium zich eerst aan het einde van het 

 blastula-stadium door een uitéénvallen van de chromatine in de cel- 

 kernen verraadt, ook wanneer de eieren reeds tijdens verblijf in den 

 eierstok door de stralen getroften zijn. Schakelt men door filtratie de 

 jB-stralen van het radium uit, dan wordt de schadelijke invloed opge- 

 heven of zeer verminderd, hetgeen bewijst, dat hoofdzakelijk deze 

 ^-stralen voor den ondergang verantwoordelijk zijn. 



De Heer J. E. W. Ihle spreekt vervolgens over eenige Strongy- 

 1 i d e n , bij huisdieren voorkomend en beboerende tot de N e d e r- 

 landsche fauna. 



1° In den darm van den hond vond spr. Uncinaria stenocephala 

 Railliet. Hij merkt op, dat hij ten onrechte op gezag van Looss deze 

 soort voor synonym heeft gehouden met U. criniformis uit Meles 

 taxus (cf. Tijdschrift voor Diergeneeskunde, dl. 46, p. 103). Prof. 

 A. Railliet was zoo vriendelijk spr. er opmerkzaam op te maken, 

 dat beide soorten wel nauw verwant, maar specifiek verschillend zijn. 



2° In den dikken darm van het rund vond spr. Oesophagostomum 

 radiahim (Rud.) = O. inflatum (Schneider) == O. dilatatum (Railliet) 

 (Tijdschr. voor Diergeneesk. dl. 46, p. 236). Reeds vroeger werd 

 aangetoond, dat O. venulosum in Nederland voorkomt (Tijdschr. Ned. 

 Dierk. Ver., Verslagen Dl. XV, p. XXII). 



3° Spr. deelt mede, hoe door den Minister van Landbouw een Com- 

 missie benoemd is tot onderzoek van Sclerostomiasen bij het paard. 

 Door deze Commissie, bestaande uit Prof. H. Markus (inmiddels over- 

 leden). Prof. L. DE Blieck en spr., werden reeds een groot aantal larven 

 en volwassen Strongyliden bij het paard verzameld. Tot nu toe werden 

 volgende soorten in den darm van het paard aangetroffen: Strongylus 

 equinus O. F. M., S. edentatus (Looss), S. vulgaris (Looss), Triodonto- 

 phorus intermediiis Sweet, T. tenuicollis Boulengér, T. hrevicauda 

 Boulenger, Oesophagodontus rohustus (Giles), Gyalocephalus capitatus 

 Looss, Cylichnostomum coronatum Looss, C. hicoronatum Looss, C. 

 poculatiim Looss, C. calicatum Looss, C. catinatum Looss, C, nassatum 

 Looss, C. elongatum Looss, C, insigne Boulenger. Bovendien werden 

 eenige nieuwe soorten van het geslacht Cylichnostomum verzameld, 

 die spreker elders hoopt te beschrijven. 



De Heer J. H. Schuurmans Stekhoven Jr. doet vervolgens een 

 mededeeling getiteld: ,, Van de wieg naar het graf; enkele grepen uit 

 het leven van de schurftmijt van de rat". 



In de literatuur zoekt men te vergeefs naar een levensbeschrijving 



