der schurfmijten op biologischen grondslag, zooals wij die bezitten voor 

 Pediciilus en Phthirius in de publicaties van Nuttall en Haase, gelijk 

 Haase die ons gaf voor Cimex lectularius en Nuttall en zijn mede- 

 werkers voor diverse teekengenera. Wat er van dien aard is opge- 

 teekend over het leven der schurftmijten blijft uiterst fragmentarisch, 

 terwijl bovendien de door de diverse aiiteurs bijeengebrachte feiten 

 elkaar zelfs op de meest belangrijke en elementaire punten weerspreken. 



Om de bestaande leemten aan te vullen werden door spreker in 

 samenwerking met den gouvernementsarts Notokworo in het Instituut 

 voor tropische Hygiëne, afdeeling van het Koloniaal Instituut, een aantal 

 onderzoekingen gedaan met betrekking tot de biologie van de schurft- 

 mijt van de rat, Notoëdres ^^o^ot-dres, waaromtrent spreker eenige voor- 

 loopige mededeelingen doet. 



Genoemde schurftmijt is zeer na verwant aan Sarcoptes scabiei. 

 Bij de rat geeft ze aanleiding tot het vormen van puistjes en korsten 

 op snuit, ooren, staart, pooten en in de genitaalstreek. Vooral de kop 

 wordt sterk aangetast (wegteren der oorschelpen, knobbelvorming op 

 den neus. 



Allereerst werd nagegaan, hoeveel tijd er verstrijkt tusschen het 

 oogenblik, waarop de eieren gelegd worden en het moment, waarop 

 de zespootige larve uit het ei te voorschijn komt. Fürstenberg geeft 

 als broedtijd 6 dagen aan; Gerlach en Mégnin zien het jonge dier 

 in 3 dagen rijpen, terwijl de larve in Bourgignon's proeven pas na 

 10 dagen ontsnapt. 



Het wijfje legt haar eieren (1 a 2 per dag, in totaal ongeveer 25) 

 met behulp van haar legopening in een door haar zelve gegraven gang 

 in de huid (de wieg). In utero heeft de door veel dooier omgeven, 

 bevruchte eicel haar eerste klievingen reeds volbracht. 



Natuurlijk bevinden zich de in één gang aanwezige eieren in ver- 

 schillende stadia van ontwikkeling en, zooals uit de literatuur blijkt, 

 heeft eigenlijk geen der auteurs bij zijn onderzoekingen omtrent den 

 broedtijd der eieren met dit feit voldoende rekening gehouden. Te 

 verwachten was, dat uitwendige omstandigheden als warmte en voch- 

 tigheid den duur van den broedtijd zouden beïnvloeden. 



Om dit na te gaan werden 4 series proeven genomen, waarbij tel- 

 kens 100 — 200 eieren over een aantal proef bakjes (horlogeschaaltjes) 

 werden verdeeld. Opgeteekend werd de ontwikkelingstrap van elk ei 

 bij den aanvang der proef, terwijl alle eieren 2 X per dag werden 

 gecontroleerd. 



Serie I omvatte 115 eieren in vochtige warmte 26 — 28° C. 

 „ II „ 129 „ „ droge „ 26—28° C. 



„ III ,, 191 „ „ vochtige kamertemp. 14 — 18^ 0. 

 „ IV „ 86 „ „ droge „ „ 18-18^ C. 



Het volgende staatje geeft een overzicht over enkele resultaten 

 dezer proefseries. 



