XII 



verschil moet worden gemaakt tusschen lai'ven, die naderhand tot 

 mannetjes worden, en zulke, die zich tot wijfjes ontwikkelen. Ge- 

 durende de vervelling, die in 2 a 3 dagen wordt voltrokken, treedt 

 een gedeeltelijke histiolyse de perifeere weefsels van het dier in en 

 worden nieuwe pootjes gevormd, verkrijgt het dier tevens een nieuw 

 skelet. 



Het mannetje doorloopt slechts 2 vervellingen, zoodat na een larve- 

 en één nymphestadium het geslachtrijpe dier ontstaat. Biologisch is 

 dit niet onbelangrijk, aangezien het aantal mannetjes zich tot dat der 

 wijfjes verhoudt als ongeveer 1 : 2. Het mindere aantal mannetjes 

 wordt met het oog op de huwelijkskansen dus voor een deel althans 

 weer gecompenseerd door den korteren ontwikkelingsduur van dit dier. 



Het wijfje toch resulteert pas uit het 31" nymphestadium, doorloopt 

 dus 4 vervellingen. De gemeten wijfjes vertoonden een meertoppige 

 kurve, die wel haar oorzaak vindt in het feit, dat het wijfje bij het 

 rijp worden der eieren sterk opzwelt. Bij het vervellen baant zich het 

 nieuwe dier met kaken en pooten een weg naar buiten. 



Zoodra het wijfje is ontstaan (de bevruchting vindt plaats gedurende 

 het laatste nymphestadium), graaft zij zich in, vormt een nieuwe wieg, 

 die meteen haar graf zal worden en de heele levenscyclus is gesloten. 



De Heer Max Weber deelt mede, dat de onlangs door hem in de 

 ,, Bijdragen tot de Dierkunde" XXI uitgegeven ,, Beschouwingen over 

 de Fauna van Nederland", aanleiding geven tot verschillende op- 

 merkingen. 



Dr. Th. W. van Lidth de Jeude was zoo vriendelijk Spr. er op- 

 merkzaam op te maken, dat hij in ,,Notes from the Leyden Museum 

 XI, 1889", aantoonde, dat ten aanzien van Lampris luna verkeerde- 

 lijk opgegeven wordt, dat het door Bakker beschreven exemplaar in 

 1822 op de kust van Groningen gevangen zou zijn. Dit exemplaar is 

 veelmeer in den zomer van 1808 bij Katwijk gevangen. 



De Heer van Lidth de Jeude vermeldt verder een exemplaar 

 ,,captured on our coast on Dec. 1844" en wijst er op, dat de Heer 

 Verster van Wulverhorst Sen. in zijn exemplaar van Bennet & 

 Olivier's Naamlijst van Nederlandsche Visschen eene notitie maakte,, 

 dat in het einde der 18^1^ eeuw te Noordwijk een exemplaar van 

 Lampris luna werd gevangen, zoodat thans 8 exemplaren, met 

 zekerheid althans 7 exemplaren van deze soort van onze kust be- 

 kend zijn. 



Voorts had de Heer van Lidth de Jeude de vriendelijkheid de aan- 

 dacht van spreker te vestigen op zijn artikel y^Thalassochelys caretta 

 on the Dutch coast" in Notes Leyden Museum XVI, waarin strandingen 

 van deze schildpad opgegeven worden. Hieruit blijkt tevens, dat het 

 door spr. op p. 182 van zijn stuk aangehaalde geval van Jentink 

 eveneens betrekking had op deze schildpad. 



Dr. J. G. DE Man had de goedheid Spr. mede te deelen, dat hem 4 

 of 5 jaren geleden door visschers exemplaren van Raniceps raninus 

 en van Crenilabrus melops uit de Oosterschelde gebracht werden, die 

 in het Museum te Middelburg geplaatst zijn. Hierdoor wordt de lijst 

 van zeldzame visschen, die de Spr. in zijn ,, Beschouwingen over de 

 Fauna van Nederland" gegeven heeft voor beide soorten met één 

 vindplaats verrijkt. 



