XLI 



Met het geslacht Nais Muller ben ik, zooals ik reeds vermeldde, 

 nog niet gereed. Met volkomen zekerheid heb ik echter reeds de 

 volgende soorten aangetoond. 



N. Blayici Piguet. Dit dier, dat zeer gemakkelijk aan de duidelijke 

 vorkborstels in de dorsale bundels te herkennen is, vond ik o. a. in 

 het Zuidlaarder Meer, in het Spoorwiel te Rosmalen en in de Koepel- 

 sprengen te Ugchelen bij Apeldoorn. 



N. Josinae Vejd. Ook dit dier is aan het gemis der oogen gemak- 

 kelijk te herkennen. Ik vond het een vijftal malen in verschillende 

 wateren b.v. in de Maas bij Grubbenvorst, maar ook in de Bijloop te 

 Rijsbergen, in het Spoorwiel te Rosmalen, in het Apeldoornsch kanaal 

 en in een bermsloot te Midwoud in Noord-Holland. 



N. co7}imunis Piguet. Dit dier heb ik tweemaal kunnen herkennen, 

 een maal uit het Beloersven te Oisterwijk en eens uit het klein Ban- 

 denwiel te Orten. Om aan de rugborstels van dit dier de bifurcatie 

 te zien moet men zeer sterk vergrooten. 



N. variahilis Piguet is gemakkelijker te herkennen. Ik vond deze soort 

 9 maal, meestal in vennen, maar toch ook in beeken als de Koepel- 

 sprengen te Ugchelen bij Apeldoorn. 



N. ohtusa Gervais werd door mij eenmaal aangetroffen n.1. in den 

 mond der Bovenmark, waar deze zich in de Bredasche gracht stort. 

 Ook dit dier is gemakkelijk te herkennen en wel aan de stijve dorsale 

 borstels, die bij geen enkele andere soort van dit geslacht zoo zwaar 

 gebouwd zijn. 



Macrochaetina Bretscher. Macrocliaetina intermedia Bretscher was 

 tot nu toe alleen bekend van Zwitserland en van Zweden, waar Sven 

 Ekman 1) ze in het Vilttern-meer vond. Ze is echter blijkbaar overal 

 verspreid. Ik vond het dier namelijk in onze groote rivieren te weten 

 de Maas, de Waal en de IJssel en in de Zuidwillemsvaart en het Apel- 

 doornsch kanaal. Daar ik deze soort zoowel bij Katerveer en bij Heusden 

 als ook bij GeuUe, natuurlijk hier op den rechter oever vond, meen 

 ik te mogen aannemen, dat ze ook wel aan den linker oever, dus in 

 België, zal voorkomen, als ook een heel eind boven onze grenzen in 

 den Rijn te vinden zal zijn. 



De verdikking der ventrale borstels van het zesde segment is niet 

 alleen daardoor geen vast kenmerk, dat ze niet altijd optreedt, maar 

 de variatie gaat nog verder. Ik heb toch een dier gevonden, waarbij 

 ook de ventrale borstels van het achtste segment even breed waren. 

 Voorts vindt men ook wel de boventand der vork niet in tweeën, 

 maar in drieën gespleten. 



Vejdovskyella Michlsn. Ook Vejdovskyella comata Vejd. komt hier 

 zeer algemeen en soms in zeer groot aantal voor. Het is vooral een 

 vendier, maar men vindt het ook in beken als de Koepelsprengen te 

 Ugchelen en 'de spreng op het buiten Angerenstem te Arnhem. 



Ook blijkt het wel eens kalkhoudend w^ater te bewonen, daar het 

 0. m. in slooten te Langweer en in de strang der Maas te Maasbracht 

 werd aangetroffen. 



Dero Oken. Van dit geslacht heb ik het meest D. obh^sa Udek aange- 

 troffen en wel in de provinciën Noord-Brabant, Gelderland en Friesland. 



D. limosa vond ik slechts één maal en wel in de Grift bij de 



]) Sven Ekman, Int. Rev. d. ges. Hydrobiol. u. Hj'drographie, Supp. zu Bd. VII. 



