XLVI 



De eenige in zee levende vorm is de laatste, die te Scheveningen 

 algemeen de wieren op steenen en palen in de hevige branding bevolkt. 

 Beide soorten worden onder het mikroskoop aan de vergadering vertoond. 



Mejuffrouw G. M. de Lint spreekt vervolgens over de versprei- 

 ding van Eurytemora affinis Poppe en Eurytemora hirun- 

 doides Nordquist in Nederland. 



Eurytemora affinis is in 1881 beschreven door Poppe aan materiaal 

 van de monden van de Eems, Jade en Weser; Eur. hirundoides is in 

 1888 beschreven door Nordquist als Eur. affinis var. hirundoides 

 aan materiaal van de Botnische Golf en de kusten van Finland. In 

 zijn ,,Crustacea of Norway" noemt Sars deze als eene afzonderlijke soort. 



Terwijl nu bovengenoemden van de andere soorten van het geslacht 

 Eurytemora gemakkelijk te herkennen zijn door den bouw van het 

 5(ie pootje, zoowel bij bij 9? ^loor den vorm van het recepta- 



culum seminis en door den vorm van het laatste cephalothoraxsegment 

 bij het volwassen 9^ ^^.t hier vleugelvormig verbreed is, zijn de ver- 

 schillen onderling minder duidelijk. Deze hebben meer betrekking op 

 het habitusbeeld, zooals uit het volgende lijstje blijkt: 



Eurytemora affinis. ^Eurytemora hirundoides. 



Groote, robuste vorm, lengte + Kleine, slanke vorm, lengte ni 



1.5 mM. 1.1 mM. 



Grootste breedte ligt ongeveer op Grootste breedte ligt voor aan den 



het midden van den cephalothorax. cephalothorax. 

 Vleugels groot en uitstaand. Vleugels kleiner en minder uit- 



staand. 



Furcatakken en laatste abdominaal- Furcatakken en laatste abdominaal- 



segment krachtig bestekeld. segment minder bestekeld. 



Leeft in zoet en weinig brak water. Leeft in brak water. 



Volgens ScHMEiL komt in Duitschland alleen Eur. affinis voor. Vol- 

 gens Sars wordt in Noorwegen alleen Eur. hirundoides gevonden. 

 Van Breemen vermeldt, dat in Nederland beide voorkomen, n.1. Eur. 

 affinis uitsluitend in de groote rivieren, Eur. hirundoides in de Zui- 

 derzee, de Waddenzee, in brakke poldervaarten en slooten. Volgens 

 hem zijn de twee vormen dikwijls niet goed te onderscheiden, zoomin 

 in grootte als in habitus. 



In het westelijk deel van ons land, waar beide Eurytemora'^ zeer 

 algemeen voorkomen, vond ik in de meer zoete wateren het affinis- 

 type, in de meer brakke het }nru7idoides-ty^e en hiertusschen talpijke 

 overgangen. Het plankton van het Alkmaarder Meer bood nu eene 

 goede gelegenheid om iets meer van die tusschenvormen te weten te 

 komen. Terwijl hier n.1. in April 1918 Eur. affinis heel algemeen 

 was (lengte 1.5 — 1.6 m.M.) bleek deze in September geheel vervangen 

 door Eur. hirundoides (lengte 1.1 m.M.). Tegelijkertijd was het meer- 

 water veel brakker geworden (in April areometerstand 1.0020 bij 

 17°.5 C. Cl-gehalte 0,947oo, September areometerstand 1.0085 bij 

 17°.5 C. Cl-gehalte i,94'7oo). meeste binnenwateren in Noord- 



Holland worden gedurende den zomer veel zouter, een gevolg van het 

 feit, dat in het warme jaargetijde de verdamping meer bedraagt dan 

 de neerslag, waardoor zeewater moet worden ingelaten om de boezem- 

 wateren op peil te houden. 



Om nu te weten te komen, hoe en wanneer de vervanging van 



