XLIX 



in het Alkmaardermeer in elk voorjaar eerst affinis te vinden is, met 

 het zeespuiwater hirundoides meekomt en dan hirimdoides de tusschen- 

 vormen verdringt. Voor de grachten meen ik eveneens een menging van 

 affinis met hirundoides te moeten aannemen, maar géén verdringen en 

 bovendien een niet meer uit te wisschen verontreiniging van affinis. 



De heer Max Weber herinnert aan de hypothese van Penck uit het 

 jaar 1881, volgens welke gedurende den plistoceenen ijstijd zooveel 

 water door de ijs- en sneeuwbedekking der polaire en subpolaire lan- 

 den aan de oceanen onttrokken was, dat hun niveau, althans in den 

 tropengordel, ongeveer 70 M. lager stond dan thans. Hij wijst op de 

 groote beteekenis,^ die deze hypothese ook voor de biologische weten- 

 schappen, inzonderheid voor de faunistiek en diergeographie, heeft, 

 en zet uiteen, dat door haar eene bevredigende verklaring gegeven 

 wordt voor de jong-tertiaire veranderingen van land en water, die de 

 zoogeographie eischt voor de verklaring van de verspreiding der dieren 

 in het westelijk en meest oostelijke gedeelte van den indo-australischen 

 Archipel. 



Spreker toetst de juistheid der hypothese van Penck door eene ver- 

 gelijking der vischfauna van den Kapuas en van den Mahakkam. Hij 

 komt daarbij tot het besluit, dat gedurende den ijstijd, toen de Java- 

 en de Zuid-Chineesche Zee droog lagen, de Kapuas deel uitmaakte 

 van een grooten stroom, die ook de rivieren van Oost-Sumatra opnam. 

 Hierdoor verklaart zich het uitgesproken oost-sumatraansche element 

 in de vischfauna van den Kapuas, w^aardoor deze zich qualitatief en 

 quantitatief onderscheidt van den Mahakkam, die in de diepe Makassar- 

 straat uitmondende, ook gedurende den ijstijd geenerlei verbinding had 

 met andere riviersystemen, die van invloed konden zijn op zijn fauna. 



De heer H. Boschma deelt ten slotte mede, dat hij tijdens een 

 excursie in begin Juli 1919 naar Terschelling in de ,,Doodemanskisten" 

 de Cladoceer Eurycercus glacialis Lilljeb. vond, die vervolgens ook 

 aangetroffen werd in de ,, Eerste Plek" bij Lies en in een ander plasje 

 in de Terschellingsche duinen, meer noordelijk. In de ,, Eerste Plek" 

 werden ook nog enkele exemplaren verzameld van Dytisms lajpponicus 

 Gylh. Later verzamelde Mej. Gr. A. Jonges nog Eurycercus glacialis 

 op drie verschillende plaatsen op Ameland. 



