LXIII 



Vervolgens doet de Heer J. H. Schuurmans Stekhoven Jr. een 



mededeeling over de ontwikkeling der Myxosporidia. 



De ontwikkeling der Myxosporidia laat zich moeilijk begrijpen, 

 zonder dat men eenigermate thuis is in de systematiek der Protozoa. 

 Bekend mag worden verondersteld, dat deze verdeeld worden in vier 

 klassen, te weten de Mastigophora of zweephaardragers; de Rhizo- 

 poda, waartoe o. a. de hekeude Foy^aminifej^a en de Am oehina gorden 

 gerekend; de Sporozoa^ een protozoëngroep, die zeer weinig scherp 

 omschreven mag worden genoemd; waarbij soorten en families wor- 

 den ondergebracht, die in karaktertrekken en eigenschappen zoo zeer 

 uiteenloopen, dat men niet zelden twijfelt, of werkelijk wel een zoo 

 nauwe verwantschapsbetrekking tusschen de bedoelde dieren bestaat, 

 als door de auteurs wordt aangenomen, een groep in het kort, die 

 eigenlijk slechts hierop gebaseerd is, dat alle tot haar behoorende 

 soorten sporen vormen, welke voortplantingslichamen dan in de meeste 

 gevallen met een schaal zijn voorzien. De sporen ontstaan in het mee- 

 rendeel der gevallen na afloop van een sexueel proces. Niet zelden 

 ontmoeten wij bij verschillende Sporozoa het verschijnsel der gene- 

 ratiewisseling. 



Als vierde groep der Protozoa noemen wij hier de Ciliata-, hiertoe 

 hooren Paramaeciimi, Stentor en andere zg. Infusiediertjes. 



Onze Myxosporidia worden door Doflein en vele anderen gerekend 

 tot de Sporozoa. 



De Sporozoa worden onderverdeeld in 2 onderklassen: 1. de Telo- 

 sjjoridia, die hun sporen eerst aan het eind van hun ontwikkelings- 

 cyclus voortbrengen, nadat een geslachtsproces is voorafgegaan, zoodat 

 het moederdier als het ware in de voortbrenging van de dochter- 

 dieren opgaat; 2. de Neosporidia^ waarbij het moederdier gedurende 

 zijn geheele ontwikkeling voortdurend dochterdieren afsplitst. 



Bij nader beschouwing is evenwel dit onderscheid tusschen beide 

 genoemde onderklassen meer gradueel dan essentieel. En niet alleen 

 kan dit verschil den toets eener gezonde kritiek niet doorstaan, maar 

 ook behoeven de andere eigenschappen der beide groepen en meer 

 bepaald het geslachtsproces een grondige herziening. 



De Myxosporidia vormen samen met de Microsporidia, de Actino- 

 myxidae, de Haplosporidia en eenige andere orden, de onderklasse 

 der Neosporidia, waarvan wij nu de ontwikkeling zullen nagaan. 



Allereerst dient te worden vermeld, dat de Myxosporidia al vele 

 jaren, van het begin der 19e eeuw af, de aandacht der onderzoekers 

 tot zich hebben getrokken, voornamelijk wegens de groote oeconomi- 

 sche belangen, die somtijds met de bestrijding der door genoemde 

 parasieten verwekte ziekten, verbonden waren. 



Zonder uitzondering haast zijn de Mtjxosporidia vischparasieten en 

 vaak geven bepaalde soorten aanleiding tot het ontstaan van epide- 

 mieën onder de visschen in een bepaald stroomgebied. Natuurlijk 

 worden deze Myxosporidia weer onder verdeeld in een aantal families, 

 waarvan die der Myxoholidae er een uitmaakt. Typisch is, dat de 

 Myxoholidae het spier- en bindweefsel hunner gastheeren bewonen, 

 terwijl andere Myxosporidia, zooals de familie der Myxidiidae meestal 

 holle organen, zooals de nierkanaaltjes, de urine- en de galblaas, enz. 

 bewonen. 



Wij zullen ons hier alleen bezig houden met de Myxoholidae en 

 aan de hand van een paar Myxohohis-soorten, Myxobolus swellen- 



