LXV 



aantal mitotische celdeelingen overgaan in de propagatiecellen dei- 

 tweede orde, die aan den voet der sporenvorming staan. 



Uit deze propagatiecellen ontstaan eerst tweecellige sporeninitiaal- 

 vormen, bestaande uit een groote cel met groote kern en een klein 

 celletje, dat als een kap boven op de eerste cel ligt. Deze groep van twee 

 ongelijke cellen wordt ook gametoblast genoemd o. a. door Keysseutz. 



Mercier meent, dat de groote cel een macrogameet is, de kleine 

 zou een microgameet zijn. Deze opvatting kan moeilijk volgehouden 

 worden, daar wij bij de beide soorten, die door ons bestudeerd wer- 

 den, op dezelfde wijze de tweecellige sporeninitiaalvorm door een 

 heteropole deeling uit de propagatiecel der tweede orde zagen ont- 

 staan. In de literatuur laten zich voor onze opvatting ook vele argu- 

 menten aanhalen. 



Keysselitz gelooft, dat twee der genoemde gametoblasten copu- 

 leeren tot een viercellig lichaam, maar ook deze opvatting moeten wij 

 bestrijden, want indien men maar een voldoende aantal der sporen- 

 ontwikkelingsvormen bestudeert, vindt men zonder moeite de drie- 

 cellige overgangsvormen, die een schakel vormen tusschen het twee- 

 en viercellig stadium. 



Zonder moeite gelukt het nu de geheele ontwikkeling te vervolgen 

 tot het veertiencellig stadium toe, wanneer de pansporoblast, zoo heet 

 men ook wel de propagatiecel der tweede orde, volwassen is, zich 

 deelt in twee sporoblasten, waar binnen eindelijk de bovengenoemde 

 sporencellen worden aangelegd. 



Zonder sexueel proces hebben wij het geheele ingewikkelde verloop 

 der sporenvorming zien plaats grijpen. Dat bij de Myxosporidia een 

 sexueel proces zou plaats vinden, is nog geenszins uitgemaakt, hoewel 

 de laatste onderzoekingen van Georgevitch er toe zouden kunnen 

 leiden om te meenen, dat de amoeboïedkiem zich zou deelen in twee 

 isogameten, die indien mogelijk, zouden copuleeren met de isogame- 

 ten, welke uit andere sporen ontstaan zijn. 



De naam spore voor de voortplan tingslicham en der Myxosporidia 

 lijkt ons in overeenstemming met bovengenoemde redeneering weinig 

 passend. Wij voor ons zouden den naam endogene cyste prefereeren, 

 en wanneer wij naar de verwantschapsbetrekkingen met andere Pro- 

 tozoa zouden vragen, zoo vertoonen onze dieren met de Rhizopoda 

 zooveel punten van overeenkomst, dat PIartmann's naam van Anwe- 

 hosporidia niet ongeschikt lijkt, al rekent Hartmann tot de Amoebo- 

 sporidia nog dieren, die onzes inziens van de Myxosporidia moeten 

 worden gescheiden. 



Na medegedeeld te hebben, dat hij persoonlijk aan Prof. Max Für- 

 BRiNGER namens de Vereeniging het eerelidmaatschap heeft aangeboden, 

 brengt de Heer J. F. van Bemmelen den dank van den nieuwbenoemde 

 aan de vergadering over en deelt vervolgens den uitslag mede van een 

 vergelijkend onderzoek der k 1 e u r e n t e e k e n i ng' e n van de volwassen 

 rupsen met die der poppen en der vlinders in enkele groepen 

 der Sphingiden. Voor vergelijking met het rupsen-patroon schijnt 

 op het eerste gezicht slechts de teekening van het lichaam der poppen 

 en imagines in aanmerking te komen. Bedenkt men echter, dat de 

 vleugels slechts zijdelingsche huidplooien van den thorax zijn, en dat 

 de omvang dezer plooien tusschen zeer wijde grenzen schommelt, en 

 soms zeer gering is, dan vermag men tot het besluit te komen, dat 



