cv 



Henle 1841; Günther 1870; Moreau 1881; Roule 1912; volgens 

 Carus' Prodomus ook Verany en Réguis). In den omtrek van Nizza 

 is deze soort ook gevonden in Monaco (Roule 1912). Ook voor Cette 

 (DouMET 1860; Moreau 1881) wordt deze haai opgegeven, docli daar 

 met de toevoeging zeer zeldzaam, hetgeeri wel met de gesteldheid van 

 de kust in verband zal staan. Overigens schijnt deze soort voor de 

 geheele Fransche Middell. Zeekust zeer zeldzaam te zijn (Gervais- 

 Boulart 1877). Verder wordt deze haai voor de geheele Westkust 

 van Italië en Sicilië opgegeven (Bonaparte 1833; Canestrini 1872; 

 DöDERLEiN 1881; ViNCiGUERRA volgens Carus) en zoo vind ik dit nader 

 bevestigd in de opgave voor de volgende plaatsen en wateren: Genua 

 (ViNCiGUERRA 1883); Ligm*ische Zee (Sassi volgens Carus); Napels, 

 Capri, Ischia, e. o. (Lo Bianco 1888; Monticelli 1893; Carus); Mes- 

 sina (Cocco volgens Carus) en Palermo (Döderlein volgens Carus en 

 Trois 1906). Uit de Adriatische Zee is slechts eenmaal een exemplaar 

 in de literatuur vermeld en wel voor Monfalcone (Trois 1906; zie ook 

 Canestrini 1872). Ook bij de Balearen en naburige eilanden is deze 

 haai gevonden, n.1. bij Mallorca en Ibiza (Barcelo y Combis volgens 

 Carus en volgens Fage 1907 — 1908). De Spaansche kust aan de Mid- 

 dellandsche Zee wordt eveneens genoemd en wel Valencia en Catalonië 

 (Cisternas volgens Carus). 



Aangaande den Atlantischen Oceaan vinden wij de oudste literatuur- 

 opgaven voor den Z. O. hoek van de golf van Biscaje, n.1. bij Biarritz 

 volgens DuiiAMEL 1782; bij Cap Breton bij Bayonne volgens Brous- 

 SONET 1784. We vinden laatstgenoemde plaats terug bij Bonnaterre 

 1788; Dict. d. Sc. nat. 1822; Müller— Henle 1841; Gray 1851; 

 blijkbaar allen berustend op de mededeeling van Broussonet. Moreau 

 1881 noemt ook de plaatsen Saint Jean de Luz, Bayonne en Socoa 

 in deze Golf en geeft de Gironde als de Noordelijke grens aan, doch 

 vermeldt vlak daarop La Roebelle, waarin wij m. i. de meest Noor- 

 delijk bekende vindplaats te zien hebben. Het is mij n.1. niet gelukt 

 een op nog hooger breedte gelegen plaats te te vinden, noch in de 

 grootere faunistische werken, noch in de publicaties van meer localen 

 aard uit Noord-Frankrijk, Engeland, België en Nederland. 



Zonder twijfel is Scymnorhinus licha dus nieuw voor de Noordzee 

 en voor Nederland. In den Atlant. Oceaan vinden wij meer naar het 

 zuiden toe opgaven voor de kust van Portugal (Gervais Boulart 1877 ; 

 Döderlein 1881 volgens Trois; nabij Cascaes bij Roule 1912, 1919), 

 terwijl ook Madeira zeer vele malen in de literatuur vermeld is (Gray 

 1851; Guenther 1870; Collet 1890; Goode and Bean 1895; 

 Roule 1912). 



Een tweede bron voor de kennis van het voorkomen van dezen 

 vorm zijn de volksnamen, tegelijk voor een deel een maatstaf voor de 

 talrijkheid ter plaatse. 



In de literatuur vond ik het bestaan van volksnamen voor Scym- 

 norhinus licha opgegeven langs de Italiaansche kust (Gervais Boulart 

 1877 ; Döderlein 1878 — 79), langs de kust van de Ligurische Zee 

 (Sassi volgens Carus), op Sicilië (Bonaparte 1833; Döderlein 1878 — 

 79), op de Balearen (Barcelo y Combis volgens Carus), in Castilië, 

 Valencia en Catalonië (Cisternas volgens Carus), langs de Portugee- 

 sche kust (Gervais Boulart 1877), aan de Basses Pyrenees en Lan- 

 des (Moreau 1881) en verder ook plaatselijk, in Nizza (Risso 1810, 

 1826, Bonaparte 1833, Canestrini 1872, Gervais Boulart 1877, 



