CXIX 



uit München en spr. hebben daarom het Limulus-iprohleem aan eene 

 revisie onderworpen en over het resultaat daarvan wil spr. een en 

 ander mededeelen. 



De heerschende opvatting is die van Lankester, die in Limulus 

 een Arachnide ziet, maar daarnaast vasthoudt aan de afstamming van 

 Limulus van Trilohita. De land-arachniden stammen dan van de 

 marine Merostomata af. Daarnaast staan dan de andere land-arthro- 

 poden, de Myriajpoda en Hexapoda, die niet van de Arachnida, wel 

 van de Onychopora afgeleid kunnen worden. De land-arthropoden, 

 met het zoo typische tracheen-systeem, zouden dus diphyletisch van 

 oorsprong zijn. 



De eerste vraag, die hier beantwoord moet worden, is of Limulus 

 werkelijk met de Arachniden verwant is. Lankester zelf kwam tot 

 resultaat, dat Limulus segment voor segment en orgaan voor orgaan 

 met den skorpioen in bouw overeenstemt. En hoewel Prof. Demoll 

 en spr. enkele punten eenigszins anders beoordeelen dan Lankester, 

 zoo zijn zij toch tot denzelfden slotsom gekomen. De verwantschap 

 moet eene zeer nauwe geweest zijn, daar enkele Gigantostraca (vooral 

 Eusarcus) in habitus noch sterk met de skorpioenen overeenstemmen. 

 Tegen convergentie spreekt het optreden van gelijke rudimentaire 

 segmenten en ook dat, waar de dieren in een verschillend medium 

 leven, er zoo weinig aanleiding tot convergentie is. Ook ontbreken 

 diepere verschillen in bouw, die toch wel voorhanden zouden zijn, 

 wanneer de dieren niet verwant waren. 



Het belangrijkste gedeelte van het Lwn/^i/s-probleem is de vraag, 

 of de Arachnida dan van in zee levende Gigantostraca afstammen 

 of wel omgekeerd deze laatste uit op land levende Arachnida zijn 

 ontstaan (uit primitieve skorpioenen). De eerste opvatting is die van 

 Lankester en zijn talrijke volgelingen; zij alleen dwingt ons een 

 diphyletischen oorsprong der land-arthropoden aan te nemen. En 

 Lankester's theorie stuit bij hare uitwerking nog op andere zeer 

 groote bezwaren De primitiefste land-arachniden moeten dan onge- 

 veer den bouw der skorpioenen bezeten hebben en deze bouw zou 

 dan dus de meest oorspronkelijke onder alle Arachniden zijn. Dat is 

 echter onmogelijk; voor een reeks van organen vinden wij meer oor- 

 spronkelijke verhoudingen dan Lankester's oer-arachnide kon beziten 

 bij verschillende Arachniden. De Palpigradi (Koenenia) en de Soli- 

 fuga zijn ongetwijfeld veel oorspronkelijker in belangrijke punten van 

 hun bouw (segmentatie, mondvorming, kauwwerktuigen, sterna, en- 

 dosterniet), dan Lankester's oer-arachnide. 



Bovendien stooten wij bij de ademhalingsorganen op groote moeie- 

 lijkheden; de aanhangers van Lankester's theorie zagen zich zelf 

 gedwongen een diphyletischen oorsprong der tracheenlongen en een 

 polyphyletischen oorsprong der tracheen bij de arachniden aan te 

 nemen. De opvatting van Lankester, dat de land-arachniden van de 

 in zee levende Merostomata afstammen, maakt niet den indruk juist 

 te zijn; ook de omgekeerde afstamming is denkbaar. Wij hebben 

 hier in ieder geval een verandering van medium voor ons en deze 

 kan van zoo bij zonderen invloed op sommige organen geweest zijn, 

 dat wij daaruit wellicht kunnen afleiden of het landleven, dan wel 

 het waterleven het meer oorspronkelijke was. Voor de ademhalings- 

 organen wijst spr. er op, dat wij inderdaad slechts dan eene aanne- 

 melijke omvorming verkrijgen, wanneer wij uitgaan van de onder de 



