CXXI 



en wij kunnen blijven vasthouden aan de opvatting, dat de Merosto- 

 mata van primitive, landbewonende Arachnida afstammen. 



Deze opvatting maakt het mogelijk voor de stamvormen der Arach- 

 niden samenhang met de Omjchophora en Myriapoda aan te nemen. 

 De uit Lankester's theorie volgende diphyletische oorsprong der land- 

 arthropoden vervalt. Eenige bijzonderheden in den bouw der Arach- 

 niden wijzen op eene verwantschap met de Onychophora, zoo de bouw 

 der hersenen (primair ongesegmenteerd type, tegenover het secundair 

 gesegmenteerde type der Myriapoda, Hexapoda en Criistacea, volgens 

 Holmgren), de eigenaardige coxaalklieren der Solifuga en Palpigradi 

 en de speekselklieren van Peripatus (Buxton) en de exogene eivorming. 



De ligging der geslachtsopening der Arachnida wijst op progoneate 

 Myriapoda, en ook de oogen wijzen in de richting der Myriapoda. 



Zoo komt men er toe een samenhang der oerarchniden met zeer 

 primitive, den Onychophora nog zeer na staande Myriapoda te zoeken. 

 De zeer primitive mondvorming der Palpigradi en Solifuga wijst op 

 Myriapoda bij welke nog geen monddeelen ontwikkeld waren Door- 

 dat de Arachnida zich met vloeibare stoffen of met door fermenten 

 in situ opgeloste stoffen bleven voeden, kwam het bij hen ook niet 

 tot de vorming van geheel tot kauwwerktuigen omgevormde lede- 

 maten en eerst later tot de vorming van kauwplaten. De antennen 

 ginnen verloren (Holmgren),- het eerste paar ventrale segmentaanhang- 

 selen werd tot de zoo typische cheliceren. 



Er bestaat geen grond, betrekkingen dezer oerarachniden tot de 

 Crustacea {Trilohita) aan te nemen. De Cruüacea hebben zich eerst 

 later uit den tot de Hexapoda voerende hoofdstam ontwikkeld; de 

 facettenoogen en de gecompliceerde, secundair-gesegmenteerde bouw 

 der hersenen wijzen ten minste hierop. Zij moeten dan secundair tot 

 het waterleven overgegaan zijn; door primitive Myriap)oda hingen zij 

 met de Onychophora samen. 



