CXXXI 



bakje met water, den volgende nacht 5, en zoo tot en met 12 April 

 18 jongen 1). Eén der jongen, die spoedig daarna stierf, lag buiten het 

 bakje, de overigen werden in het bakje met water geboren. De jongen 

 droegen uitwendige kieuwen en waren ruim 3 cM. lang." 



Tot zoover de mededeelingen van den jeugdigen onderzoeker. De 

 zaak scheen mij zeer belangwekkend, daar ik de termijn tusschen 

 het koopen van het dier en het tijdstip der geboorte van de jongen 

 (bijna 3 jaar!) zoo lang vond. Bij het raadplegen der litteratuur 

 bleek mij, dat de zaak wel bekend is, maar dat er toch wel eenige 

 verwarring heerscht. De lezers worden verzocht zelf zorgvuldige 

 kweekproeven te ondernemen met dit dier, en mij bekend te maken 

 met andere litteratuuropgaven, (o. a. waren Kammerer's publicaties 

 niet voor mij toegankelijk). Wat ik vond volgt in 't kort hieronder. 



Het uitvoerigst is Zur Strassen in Brehm's Tierleben. (Bd. IV, 

 ¥ Aufl., Kriechtiere und Lurche Bd. I, p. 133.). Hij schrijft o. a. ,,dat 

 het merkwaardig is, dat zoo nu en dan een salamanderwijfje, dat 

 6 a 7 maanden van het mannetje gescheiden was, jongen ter wereld 

 brengt, daar men moeilijk kan aannemen, dat hun ontwikkeling in 

 het moederlichaam zooveel tijd in beslag neemt; en nog opvallender, 

 dat na deze ééne geboorte, onder bepaalde omstandigheden een tweede 

 kan volgen. Het is gebleken, dat de spermatozoïden zeer lang in een 

 zaadblaasje in het leven kunnen blijven en zoo als 't ware in voorraad 

 gehouden kunnen worden; bovendien bleek, dat de jongen zich zeer 

 langzaam ontwikkelen. In normale omstandigheden is het dier levend- 

 barend (somtijds 50 jongen) alleen onder abnormale verhoudingen 

 wordt het eierleggend." 



Hesse und Doflein (Tierbau u. Tierleben I, p. 462, II, 633 en 874) 

 gaan niet uitvoerig de voortplanting na, doch zeggen o. a. ,,ook bij de 

 Vuursalamander heeft men spermatozoïden levend aangetroffen, die 

 afkomstig waren van de paring in het vorige jaar." 



Versluys deelt mede (Handw.buch d. Naturw., Bd. I, p. 133, I^ 

 kolom), ,,dat de dracht 9 — 10 maanden duurt en dat er 12 — 30 larven 

 zijn van 25 — 30 m.M. lengte." 



KuRT Floericke. (Kriechtiere und Lurche Deutschlands, Kosmos 

 Stuttgart 1909, p. 14) beweert: ,,het is door talrijke waarnemingen 

 van opmerkzame terrariumhouders vastgesteld, dat de éénmalige 

 bevruchting door het mannetje toereikend is voor meer dan één 

 geboorte, dus dat het wijfje de opgenomen spermatozoïden langen tijd 

 levend bij zich kan houden en daardoor zichzelf kan bevruchten bij 

 een volgend legsel.". 



Geheel afwijkend is daarentegen de meening van Sternfeld, (Rep- 

 tilien und Amphibien, Schmeil's Atlanten, Quelle u. Meyer, Leipzig 

 1912, p. 72), ,, Eerst een vol jaar na de paring heeft de werkelijke 

 bevruchting in het lichaam van het wijfje plaats, tot dien tijd blijven 

 de spermatozoïden in een bijzonder zaadblaasje bewaard. Daarna volgt 

 nog gedurende bijna een geheel jaar de ontwikkeling der jongen, die 

 vlak voor de nieuwe paring eerst ter wereld worden gebracht." 



C. K. HoFFMANN schrijft in Bronn's Klassen und Ordnungen, p. 457, 

 6 Bd. ; 2 Abt. 1873 — 1878 naar aanleiding van von Siebold's onder- 

 zoekingen (Zeitsch. Wiss. Zool., Bd. 9, p. 463, 1868) dat bij ^ala- 



^) Deze jongen zijn alle gestorven. Van de 5 langst-levende kon het geslacht worden 

 bepaald. 3 9 en 2 . — De moeder bracht dit jaar noch jongen, noch eieren voort. 



