CXXXII 



mandra atra (de Alpensalamander) een receptaculum seminis (d. i. een 

 zaadblaasje) voorkomt en wel een 30 a 40 buisjes, op blinde darmen 

 gelijkend, in het midden van de rugzijde van de cloaca, tusschen de 

 beide oviducten. Ook bij Sal. maculata (= maculosa) trof hij zulk 

 een orgaan aan. In het systematisch gedeelte vermeldt hij echter 

 geen bijzonderheden (p. 686). 



WiEDERSHETM bestreed het voorkomen der receptacula (1. c. p. 458). 



Veel uitvoeriger schrijft Gadow (Amph. and Rept., The Cambridge 

 Natural History 1901.). Hij geeft in het voorbericht al op, dat wij in 

 't algemeen niet veel van deze dieren weten: ,,Menschen, die een 

 genoegen vinden in het kweeken van salamanders of kikkers, schild- 

 padden of slangen, worden in 't algemeen als zonderlingen beschouwd." 



Op pag. 54 geeft hij op, dat er slechts een korte paring plaats 

 vindt ten deele op het land, doch dat de spermatozoïden in het water 

 worden afgezet. 



Op pag. 117 gaat hij meer de details na en schrijft: ,,De larven 

 worden geboren in April, Mei of Juni terwijl er geen eieren in de 

 eileiders zijn, maar in Juli zijn deze vol bevruchte eieren, voordat 

 de copulatie plaats gevonden heeft .... In Juli is er een soort paring 

 (amplexus of sexes), kort, en dikwijls op het land, een soort van 

 voorloopige prikkeling. Dan gaan beide sexen in het water, maar 

 blijven gewoonlijk met het voorste deel van het lichaam op 't land. 

 Het mannetje zet een spermatophoor af en het wijfje neemt er een 

 deel van op in de cloaca. Bij een jong maagdelijk wijfje worden 

 de eieren in de eileiders bevrucht en rijpen tegen de herfst, maar de 

 larven blijven, haast klaar voor de geboorte, in een gedeelte van den 

 eileider (de uterus) tot de volgende Mei, dus ongeveer 10 maanden. 

 De moeder kruipt dan half in het water, meestal 's nachts en brengt 

 eenige tot een vijftig jongen voort, meestal vijftien. 



Bij oude wijfjes, die reeds in het vorige jaar jongen hebben voort- 

 gebracht, is het geheele proces ingewikkelder. De spermatozoïden, op- 

 genomen in Juli, blijven in het zaadblaasje van de cloaca tot Mei of 

 Juni daarop volgende, dus tot de vorige larven uit de eileiders 

 gekomen en geboren zijn. Daarop gaan de spermatozoïden tot in de 

 hooger gelegen deelen der eileiders omhoog, waar zij nieuwe eieren ont- 

 moeten en bevruchten. Nadat deze afgedaald zijn in de verwijding 

 (uterus) en deze opgevuld hebben en zich reeds weer ontwikkelen in 

 embryo's heeft weer een copulatie plaats in Juli, ter voorbereiding 

 voor de eieren van het volgend jaar." 



Waar de Vuursalam ander zich zeer gemakkelijk laat kweeken, en 

 daarom ook veel gehouden wordt, schijnt het mij toe, dat de voort- 

 planting van dit dier niet langer zulk een raadsel behoeft te blijven. 



Ook in de aandacht van de cytologen zou ik het dier willen aan- 

 bevelen. Als het verschijnsel van het zeer lang blijven leven der sper- 

 matozoïden ook bij andere dieren voorkomt, zou men zoodoende kunnen 

 verklaren den invloed van het mannetje op de jongen ook na be- 

 vruchting van het wijfje door een ander mannetje. Zoo geeft dit dier 

 ons allerlei raadselen op te lossen. 



Daarna is het woord aan den Heer H. F. Nierstrasz, die, mede 

 namens den Heer Geza Entz. een mededeeling doet over de organisatie 

 van een hoogst eigenaardigen parasiet uit Hippasterias phrygina^ af- 

 komstig van de Faroer en hem toegezonden door den heer dr. Metzelaar. 



